Cho Tu Zal · 5,588 subscribers
Saturday at 12:47pm ·
ျပည္ေတာ္ျပန္ ABSDF ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ေရးသားေဖၚထုတ္မႈေတြ ကို လုပ္တာဟာ ခုခ်ိန္မွာ လုပ္သင့္ရဲ႕လား၊ သူတုိ႕နဲ႕ ညီညြတ္ေရး မလိုဘူးလား လို႕ မိတ္ေဆြတေယာက္က စာပို႕ပါတယ္။
က်ေနာ္က သူတို႕ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚျပန္တက္လာ၊ အခြင့္ေရး ယူလာမွာစုိးလို႕ လို႕ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ ကိုႏုိင္ေအာင္ နဲ႕ မဆံုဖူးပါဘူး။ ကိုမုိးသီးနဲ႕ကေတာ့ ၈၈-၈၉ ကာလမွာလည္း အလုပ္လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ခုလည္း ျပန္ဆံုတယ္။ ခင္မင္ရင္းစြဲေလးလည္း ႐ွိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သမုိင္းဆိုတာ ခင္မင္ရင္းစြဲနဲ႕ သာေစ၊ နာေစ ေရး ရတာ မဟုတ္ဘူး လို႕ က်ေနာ္ ခံယူထားပါတယ္။
သူတုိ႕ဟာ ဒီမုိကေရစီ သမားေတြ မဟုတ္ဘူးလား၊ သူတို႕ကို တိုက္ရင္ ႀကံ႕ဖြံ႕က အျမတ္ထုတ္သြားမွာေပါ့ လို႕ တေယာက္က ေထာက္ပါတယ္။
က်ေနာ့္အျမင္မွာ ႀကံ႕ဖြံ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီမုိကေရစီသမားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တုိင္းျပည္
ကို အႏၱရာယ္ေပးႏိုင္တာ လူတဦးခ်င္းတေယာက္ခ်င္းရဲ႕ စိတ္ဓါတ္၊ အက်င့္
စာရိတၱ၊ ခံယူခ်က္၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြနဲ႕ပဲ ဆုိင္ပါတယ္။
က်ေနာ္အေၾကာက္ဆံုးကလည္း ျမန္မာ့သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမွာ တုိင္းျပည္လြတ္
လပ္ေရးအတြက္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ လူငယ္ ၃၀ ထဲ ဗုိလ္ေန၀င္းလို႕ အခြင့္အေရး
သမား တေယာက္ပါသြားတဲ့အတြက္ ခုခ်ိန္ထိ မဆံုးႏိုင္တဲ့ ဆုိးသံသရာမ်ိဳး
ထပ္ျဖစ္မွာကိုပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္က သမုိင္းကို စိတ္၀င္စားေလ့လာသူသာျဖစ္ၿပီး၊
သမုိင္းပညာ႐ွင္လည္း မဟုတ္၊ သုေတသီလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီကိစၥေတြ
မွာ ဘာေၾကာင့္ ၀င္ပါျဖစ္သလဲ ဆုိရင္ အႏုပညာသမားတေယာက္အေနနဲ႕
ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ရင္း ဆြမ္းခံရင္း ငွက္သင့္တယ္ ပဲ ထင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ ဒီေရာက္ၿပီး တႏိုင္ငံလံုး အႏွံ႕ေလွ်ာက္သြား၊ ေတာထဲက ျဖတ္သန္း
လာခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ လုပ္ေဖၚကုိင္ဘက္ေဟာင္းေတြ၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ နဲ႕ ဆံုဆည္း စကားေျပာရင္း သူတုိ႕ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ
ေတြကို အေျခခံၿပီး ေနာက္တခ်ိန္ ကား႐ိုက္ႏိုင္ဖုိ႕ပဲ ရည္ရြယ္ အခ်က္အလက္
ေတြ စုေစာင္းခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ နားေထာင္ရင္း ေရႊလုိေတာက္ပေနတဲ့
ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ သမုိင္း ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အက်ည္းတန္ျဖစ္ရပ္
ေတြကို က်ေနာ္သိလာ၊ ျမင္လာရတယ္။
မတရားမႈေတြဗ်ာ
အဓမၼေတြဗ်ာ...
ရက္စက္လိုက္ၾကတာဗ်ာ။
ေနာက္ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြ သာ မက၊ ဘာေၾကာင့္ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲ ခဲ့ရတယ္၊ ႏို္င္ငံေရး ကို ေျဖာင့္မတ္သန္႕႐ွင္းစြာ လုပ္ကိုင္ျခင္းမ႐ွိဘဲ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ကလိမ္ကက်စ္ လုပ္တတ္တာ ဒါေတြဟာ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ
သမုိင္းရဲ႕ အေမြဆုိးကို ရင္ဆုိင္ေနရတာ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိလူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္
ေတြကို က်ေနာ္ ေဖၚထုတ္ဖုိ႕ကို လုိပါတယ္။
က်ေနာ္ေလ့လာထားသမွ်ကို ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာရမယ္ ဆိုရင္
ေျမာက္ပိုင္း၊ ေတာင္ပိုင္း လူသတ္မႈေတြ မတရားဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မႈေတြ နဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္ တို႕ ဘက္က အဲဒီကာလဗဟိုေကာ္မီတီေတြ တာ၀န္ယူေျဖ႐ွင္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာင္ပိုင္း ဖမ္းဆီးမႈေတြဟာ တကယ့္ကို အာဏာလုပြဲေတြလို႕ပဲ က်ေနာ္သံုးသပ္မိသေလာက္ ျပတ္ျပတ္သားသား ေရးပါတယ္။
မၾကာခင္ ဆရာကိုေန၀င္းေအာင္ နဲ႕ ကိုထင္ေက်ာ္တို႕ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးမွတ္တမ္းေတြကို ဆက္တင္ပါ့မယ္။
အဲဒီထဲမွာ လူမဆန္ဆံုးက တဦးတည္းေသာ အက်ဥ္းသူ မမီမီခိုင္ကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဓမၼက်င့္ ေစာ္ကားခဲ့တာ။ ႏွိပ္စက္ခဲ့တာ။ ေနာက္ေတာ့ မွားလို႕ဆိုၿပီး အန္န္အယ္လ္ဒီက ျပန္ေခၚထုတ္သြားခဲ့တာ။. .
မမီမီခိုင္ကို ခုခ်ိန္ထိ က်ေနာ္ မျမင္ဖူးေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူေနခဲ့၊ သြားခဲ့ တဲ့
ေနရာေတြက ၾကားရသေလာက္ လျပည့္လကြယ္ေတြမွာ စိတ္ေတြ ဂေယာင္ေခ်ာက္ျခား ျဖစ္ရတာ၊ ေတြ႕ရာေယာက္်ားေတြ ေျခေတာ္တင္ခံရတာ
ဟာ စိတ္နာစရာႀကီးဗ်ာ။ ပညာတတ္အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလး တဦး ဒီမုိကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ လို႕ နာမည္ခံထားတဲ့ သူေတြ ဖ်က္ဆီးတာေၾကာင့္ ဘ၀ ပ်က္သြားရတာ။
ဒိီလုိပဲ ကိုျမင့္ဦးဆိုတဲ့ လူငယ္ေလးဟာ ထုိင္းကို ႏြားေတြ ေက်ာင္းပို႕ရင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဆုိတဲ့ နာမည္ႀကီး နဲ႕ ၀င္လာခဲ့တာပါ။ သူဟာ ျမန္မာစာေတာင္ ေရးတတ္၊ ဖတ္တတ္တဲ့ သူမဟုတ္ပဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကိုလည္း ေထာက္လွန္းေရး လို႕ စြပ္စြဲ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ခဲ့တယ္။ ဒါေတြကို ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္တို႕ အေနနဲ႕ မသိဘူး၊ ျငင္းလို႕မရဘူး။ ႐ွင္းကို ႐ွင္းဖုိ႕လုိပါတယ္။
အဲဒီလိုပဲ ေအဘီအက္စ္ဒိီအက္ဖ္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲ ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႕
ကိုေဌးႏိုင္ေသဆံုးမႈကိုပါ တာ၀န္ယူေျဖ႐ွင္းရမွာ ကိုမုိးသီးဇြန္ ရဲ႕ တာ၀န္ေတြပါ။
ကိုမုိးသီးဇြန္ဟာ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ အင္မတန္မွာ မေျဖာင့္မတ္တဲ့
သူတေယာက္ပါ။ အစည္းအေ၀းေတြမွာ စည္းမ်ည္းစည္းကမ္း ကို လုိက္နာ
တာ၊ အမ်ားသေဘာရဲ႕ ဆႏၵကို ေလးစားတာ လည္း နည္းပါးသလုိ၊ သူ႕ ကို ဆန္႕က်င္ၿပီ ဆုိတာနဲ႕၊ သူမႏိုင္ေလာက္ဘူး ဆုိတာနဲ႕ အဲဒီပြဲ ကို ဖ်က္တတ္
တဲ့ အက်င့္ ႐ွိတယ္။
ေျပာရရင္ ညစ္တတ္တဲ့ႏိုင္ငံေရး သမား စစ္စစ္ ပါ။ အစည္းအေ၀း တခုမွာ
သူမႏိုင္ေလာက္ေတာ့ဘူး ဆုိရင္ ဒီအစည္းအေ၀းက ဘယ္ေလာက္ လံုၿခံဳေရး
႐ွိသလဲ၊ ေထာက္လွန္းေရး မပါဘူး ေျပာႏိုင္လား ဆုိၿပီး ပြဲ ဖ်က္တတ္တာ၊
၈၈-၈၉ ႏိုင္ငံေရးပါတီအေနနဲ႕ ေက်ာင္းသားပါတီေတြ ေထာင္ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့
သူေတြ အားလံုး ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ျပႆနာေတြပါ။
အဲဒီ ျပႆနာမ်ိဳးေတြဟာ လက္နက္ကိုင္တဲ့ ေတာထဲကိုေရာက္သြားတာပါပဲ။
ညီလာခံကြဲ ရ တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိတာ အေသးစိတ္ ဆရာကိုေန၀င္းေအာင္ က ေဆြးေႏြးတင္ျပထားပါတယ္။
ဆရာကိုေန၀င္းေအာင္ ဟာ ေျပာရရင္ မုိးသီးဇြန္ရဲ႕ လူရင္းပါ။ မိုးသီး တာ၀န္ေပးမႈအရ ေျမေပၚတာ၀န္ခံအေနနဲ႕လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ညီလာခံမွာ မုိးသီးရဲ႕ စည္းမ်ညး္စည္းကမ္း ကို မေထမဲ့ျမင္လုပ္မႈေတြကို စိတ္ပ်က္လြန္းလို႕ ေအဘီ အကြဲမွာ ႏိုင္ေအာင္ ဘက္ အျခမး္ကို ရပ္ခဲ့တယ္ တဲ့။
မုိးသီးဇြန္ဟာ လူတဘက္သားကို မဟုတ္က ဟုတ္ကလုပ္ႀကံတုိက္ခုိက္တတ္တယ္။ ေနာက္ သူႏိုင္ဖုိ႕ ႐ိုး႐ိုးသားသား မႀကိဳးစားဘဲ ေအာက္လမ္း၊ အထက္လမ္း လမ္းေပါင္းစံုနဲ႕ လုပ္တတ္တယ္။
ညီလာခံမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမ ကိုပါ ေခၚၿပီး သူ ဥကၠဌ ျဖစ္ေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။
ညီလာခံမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ကိစၥ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။
ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ ေဆြးေႏြးမႈေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။
စစ္ေရးလမ္းစဥ္ေဆြးေႏြးမႈ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆံုး အဆင့္ ေရြးခ်ယ္ေနရာခ်ထားေရးအခန္းက႑မွာ ကြဲၾကတာပါ။
ေနရာ.. အတြက္ ကြဲၾကတာပါ။
ကြဲၿပီး ျပန္ညွိေတာ့လည္း ဘယ္လိုမွ ကို စည္းမ်ည္းစည္းကမ္းနဲ႕မညီတာေတြ
ေျပာၿပီး ကို ညွိတဲ့အတြက္ ေပါင္းစည္းလို႕ကို မရခဲ့တာပါ။
ကဲ. . .ဒါေတြဘယ္လုိ ျဖစ္ရတယ္ ဆုိတာ အေသးစိတ္ကို တင္ပါ့မယ္။
အဓိကေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္ က အႏုပညာသမားတေယာက္အေနနဲ႕ သစၥာ ကိုသာ ကိုးကြယ္ပါတယ္။ အလွ ဟာ သစၥာမွာပဲ ႐ွိတယ္ လို႕ ထင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ ႏို္င္ငံေရးသမား မဟုတ္တဲ့အတြက္ ကိုမိုးသီး ေကာ၊ ကိုႏုိင္ေအာင္ ေကာ က်ေနာ့္ ၿပိဳင္ဘက္ေတြလည္း မဟုတ္၊ က်ေနာ္ရန္သူလည္း မဟုတ္၊ မိတ္ေဆြ ေတြဘဲ ျဖစ္ခ်င္တာပါ။
က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ၈၈ ဇာတ္လမ္းထဲ ကိုမုိးသီးဇြန္ဟာ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့
ဇာတ္ေကာင္ တေကာင္သာ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တခါတေလ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ကြက္ေတြ
က တခိခိ သေဘာက်စရာရယ္ရပါတယ္။
ဒါ သူ႕ကို ေစာ္ကားတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ခင္စရာေကာင္းတဲ့လူတေယာက္ပါ။ အနီးကပ္ေပါင္းတဲ့သူတိုင္း သူ႕ကိုခင္ၾကပါတယ္။
႐ုပ္႐ွင္အေနနဲ႕ ဖန္တီးရင္ သူ ထြက္လာတိုင္း ပရိတ္သတ္ ပြဲက်မယ္ ထင္တယ္။
က်ေနာ္ သူတို႕ကို ေခါင္းေဆာင္ေတြပီပီ၊ မွားခဲ့တာေတြ ကို သူရဲေကာင္းစိတ္နဲ႕ ၀န္ခံ၊ ၀န္ခ်၊ ရင္ဆိုင္ေျဖ႐ွင္းေစခ်င္တယ္။
ၿပီးမွ တုိင္းျပည္အတြက္ျပန္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေစခ်င္တယ္။
ဒါမ်ိဳး လုပ္ၿပီး မွားခဲ့တဲ့အမွားေတြ အတြက္ ေပးဆပ္ၿပီး၊
တုိင္းျပည္အတြက္ တကယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ရင္ က်ေနာ္ ေထာက္ခံေရးသားဖို႕လည္း ၀န္မေလးပါဘူး။
သူတို႕ကို မုန္းတီးစိတ္လည္း မ႐ွိသလို၊ တိုက္ခုိက္လိုလုိ႕ေရးေနတာမဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေရးေတာ့ ေရးရလိမ့္မယ္။ ဒါ သမုိင္းပါ။ ျပည္သူ သိသင့္သိအပ္တဲ့
သမုိင္းပါ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ ေရးရမယ္။ ဆံုးျဖတ္တာ ျပည္သူ႕အလုပ္ပါ။
နယူးေယာက္ခ္ ပြဲမွာ လြမ္းစိမ့္ လာၾကည့္ေတာ့ လြတ္လပ္တဲ့နယ္ေျမမွာ လြတ္လပ္စြာ ကား႐ိုက္ပါဦး လို႕ ကိုမိုးသီး က ေျပာရင္း၊ မင္းသားလုိရင္ေျပာ လို႕ အရႊန္းေဖါက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ကလည္း ကိုမုိးသီးေရ. . မင္းသား မျဖစ္ဘဲ၊ လူၾကမ္းျဖစ္ေနမယ္ လို႕ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
သူနဲ႕က်ေနာ္ ဆံုဖို႕လည္း ေျပာထားပါေသးတယ္။ မအားတာနဲ႕ကို မဆံုျဖစ္ပါဘူး။ ဆံုလည္း ဆံုခ်င္ စကားစၿမီလည္းေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။
လူတိုင္းကေတာ့ မင္းသားျဖစ္ခ်င္တယ္။ အနည္းဆံုး ကိုယ့္ဇာတ္လမ္းမွာ။
ဒါေပမယ့္ မင္းသား ဆုိတာ မင္းသားကာ႐ိုက္တာ ေတာ့ ႐ွိရလိမ့္မယ္ ဆုိတာ
မေမ့ေစခ်င္ဘူး။
က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားတို႕အတြက္ အေကာင္းဆံုး ဇာတ္ညြန္းေရးၾကည့္တယ္။
သမုိင္း လွ ဖုိ႕ဆုိ
သတၱိ႐ွိ႐ွိ သူရဲေကာင္းဆန္ဆန္ ကိုယ္က်ဴးလြန္မိခဲ့တာေတြ ကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၊ ၀န္ခံရင္ဆုိင္၊ ၿပီးရင္ တုိင္းျပည္အတြက္ အလုပ္ျပန္လုပ္ပါ။
ဒါဆိုရင္ေတာ့ လွ တဲ့ မင္းသားေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။
လွရင္ မင္းသား တင္ပါ့မယ္။
ခ်ိဳတူးေဇာ္
No comments:
Post a Comment