* ရန္သူ႔ပလႅင္ေအာက္
တြင္းေပါင္း တေထာင္ေဖါက္
ရန္သူ႔အျမစ္ကိုရွင္းျဖတ္
သင္းသတ္ေနသူ ။
*ဂုတ္ပိုးေလႊးမယ့္
မုဆိုးေခြးေတြရဲ့ မာန္ဖီသံေတြနဲ႔
ငရဲတိုက္သြင္းမယ့္ အမဲလိုက္တုရြင္းရဲ့
အသံေတြၾကားမွာ............
*အႏြယ္မေပ်ာက္ေကာင္းသမို႔
ဂယ္ေပါက္တေသာင္းနဲ႔
ထယ္ေဖါက္ေအာင္းေနခဲ့သူ ။
* အေစာ္ကားခံေတြရဲ့တိုက္ပြဲမွာ
ေက်ာ္ၾကားသံကို မလိႈက္လဲတတ္သူ ။
* ကံၾကမၼာရဲ့ ေရွ႕ ေတာ္ေမွာက္မွာ
မေရွာင္သာတဲ့ ေသြးေဖၚတစုကို
အေမွာင္ရြာက အေလးေတာ္ျပဳခဲ့သူ ။
* ထိတ္လန္႔ေနတဲ့ အပါယ္ေကာင္ရဲ့ ေနာက္ေၾကာဆီက
ဆိတ္ညံစြာ ရယ္ေမာေနတတ္သူ ။
* တကယ္ေတာ့သူဟာ.......
အေနမေၾကာက္ အေသမေၾကာက္တဲ့
ေျမေအာက္က ေပြးတေကာင္မွ်သာ။
ရဲေဘာ္ ခ်ိဳႀကီး
၁၂-၂-၁၉၉၂ ရက္ေန႔ ပါေဂ်ာင္တြင္ ေႂကြလြင့္ခဲ့ေသာ
ၾကယ္တပြင့္။
ဤကဗ်ာကို ၁၉၉၀ ဂ်ဴလိုင္လ. ညတည၊
ဦးဇင္း ဦးဝိသုဒၶ ရဲ့ နတ္ေမာက္ေက်ာင္းမွာ
ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦး တညတာခိုနားခိုက္ ရဲေဘာ္ခ်ိဳႀကီး
ေရးခဲ့သည္။
ရဲေဘာ္ ေအာင္ေဇယ် (ဆရာထူး)
အကိုႀကီးဧ။္ အနုပညာေလးမ်ားအား အမွတ္တရ
က်န္ရစ္ေအာင္ အလြတ္က်က္မွတ္ခဲ့ေသာ
ဆရာကိုထူးအား ေက်းဇူးတင္လ်က္
(မသင္းေရ- ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္မွ
ေတာင္းမေနေတာ့ဘူး-တင္လိုက္ၿပီဗ်
ခင္ဗ်ားအစ္ကိုႀကီး (ခ်ိဳႀကီး) က ကၽြန္ေတာ့္အဖြားရဲ့
ေဘာ္ဒါဗ်။
အိမ္မွာခ်ိဳႀကီးအၿမဲလာေနေတာ့-တေ
ကၽြန္ေတာ္ ပါေဂ်ာင္က ဒုတိယအေခါက္ျပန္ေရာက္ေတာ့
ခ်ိဳႀကီးဆံုးသြားၿပီဆိုတာသိရေတာ
ေမာင္ေမာင္(ေရႊကရဝိက္)
