Saturday, February 2, 2013

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ရဲ႔ နာမည္ေကၽာ္ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရး (သို႔မဟုတ္) ေမးခြန္းထုတ္စရာမၽား (၉)



by Tamar Khin on Saturday, February 2, 2013 at 6:42pm ·

သက္ဆိုင္သူမၽားသို႔

ဘာေႂကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အပတ္စၪ္(၅)ဆႏၵႁပတာနဲ႔ ပတ္သက္ႃပီး “ခင္ဗၽာ့တေယာက္လံုးရွိရဲ႔ နဲ႔ ဒီလိုႁဖစ္ရသလားဗၽာ လို႔”ကိုရဲလင္းကို အႁပစ္ဆိုခၽင္ဟန္နဲ႔ ေတာထဲေရာက္လာခါစမွာပဲ ေႁပာခဲ့တဲ့ ကိုထြန္းေအာင္ေကၽာ္ (ကိုရဲလင္းမွတ္တမ္းအရ)၊ ဆႏၵႁပပြဲမွာလည္းမပါ ဗဟိုေကာ္မတီ ႁဖစ္ေႁမာက္ေရးမွာလည္း မပါခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြက နာမည္နဲ႔လူနဲ႔ေတာင္ တြဲမသိခဲ့လို႔ လူသစ္ေတြလို႔ ေႁပာေႁပာေနတဲ့ ဒါေတြႁဖစ္ခါနီးအလိုမွာမွ ေတာထဲေရာက္လာတဲ့ ကိုခၽိဳႂကီး၊ ကိုေအာင္မင္း၊ ကိုေကၽာ္ေဝ၊ ကိုေကၽာ္ေဌး၊ ေအာင္ဖိုးတို႔ေရာ ၊ ဆႏၵႁပရာမွာမပါ ေရြးေကာက္ပြဲ ႃပီးမွ အားႁဖည့္ဖို႔ေရာက္လာခဲ့တဲ့  (၄၀၁)တပ္ရင္း၊ (၅၀၁)တပ္ရင္းကရဲေဘာ္ေတြ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ အသတ္ခံခဲ့ရတာေတြက ဘာစြပ္စြဲခၽက္ေတြနဲ႔လဲဆိုတာ သိဖို႔လိုလို႔ပါ။

ရန္ေအာင္ကိုဖမ္းတဲ့အခၽိန္ “ရန္ေအာင္က ဟုတ္တယ္ ႃမိဳ႔မွာကတည္းက ငါတို႔ေနာက္ကိုလိုက္ရင္ သူဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေလာက္ရ တယ္”လို႔ ကၽမကိုေႁပာခဲ့တဲ့ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ကိုညီညီေကၽာ္(ခ) ေကၽာ္ႂကီး (ေအဘီ၊မႏၲေလး)က  အရိုက္အႏွက္မခံရပါပဲနဲ႔ ဘာေႂကာင့္ အဲဒီအခၽိန္က အဲဒီလိုေႁပာခဲ့ရသလဲဆိုတဲ့ ကၽမေမးခြန္းကို မေႁဖေသးဘူး။

အေစာႂကီးကိုယ္လြတ္ရုန္းေႁပးႃပီး ရန္ေအာင္အပါအဝင္ တႁခားလူေတြဟာ ဘယ္လိုညွင္းဆဲႃပီး ဘယ္လိုအသတ္ခံခဲ့ရတယ္ ဆိုတာေတြကို ကိုယ္တိုင္မႁမင္ေတြ႔ခဲ့ရဘဲနဲ႔ေတာင္ မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဗြီဒီယိုအေခြ လက္ထဲမွာရွိေနသလိုပဲ တဆင့္ႃပီးတဆင့္ ခေရေစ့တြင္းကၽ ေရးႁပေနပံုမၽား ဖတ္တဲ့သူေတာင္ မဖတ္ရဲေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ အဲဒါေတြကို အဲဒီအခၽိန္မွာ မၽက္ႁမင္ကိုယ္ေတြ႔ မွတ္တမ္းလိုက္ယူခဲ့တဲ့သူ ရွိခဲ့ရင္ေတာင္ ဘယ္ေလာက္သတၲိ ေကာင္းေကာင္း အဲဒီလိုအနိဌာရံု မၽိဳးေတြကို  ကိုညီညီေကၽာ္ ေရးႁပေနသလိုထိ တဆင့္ႃပီးတဆင့္ အေသးစိတ္ လိုက္ႂကည့္ရဲ မွတ္ရဲမယ္ မထင္ပါဘူး။

ေခါင္းမာတဲ့ ရန္ေအာင္ေခါင္းက ဘယ္လို ဘယ္လိုဆိုတာ ကိုညီညီေကၽာ္ ေရးႁပေနတာနဲ႔ “ရန္ေအာင္က မယံုရဘူး။ အကုန္ဖြင့္ေႁပာရင္ သူ႔ကို မသတ္ဘူးထင္ႃပီး ကိုသန္းေဇာ္တို႔ေပးတဲ့ စီးကရက္ေလး တဖြာဖြာေသာက္ရင္း အကုန္ဖြင့္ေႁပာတာ ၊ ငါေတာင္ ခင္ခၽိဳၪီးကို ရန္ေအာင္က မယံုရဘူး သတိေပးရေသးတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ သူ႔ပါသတ္မဲ့အထဲ ပါတယ္ဆိုတာလည္း သိေရာ ရန္ေအာင္ငိုတယ္” လို႔နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ ေႁပာႁပဖူးတာနဲ႔လည္း ကြဲလြဲေနလို႔ပါ။

ကိုညီညီေကၽာ္ေရာ၊  နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ ပါသမွၽ  လံုးဝါးမၽိဳခၽႃပီး  အႁပာေႁပာ အႁပာေရးမၽိဳးနဲ႔ အပၽက္မကိုသာ ယူထားပံုရတဲ့ အႁပာကၽမ္းတတ္ ဗလခၽာ ေအာင္မိုးဝင္းေရာ၊ မၽက္စိနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ႁမင္ေတြ႔ခဲ့ရတာမဟုတ္ပဲ တၪီးစီတၪီးစီအေႂကာင္းကို အဲဒီေလာက္ အေသးစိတ္ ေရးႏိုင္ေအာင္ ႁပန္ေႁပာႁပခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႔နာမည္ အတိအကၽေလးေတြကိုလည္း ေဖာ္ႁပေပးေစလိုပါတယ္။

အဲဒီရဲေဘာ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္သူက ဘယ္လိုလုပ္တာဆိုႃပီး လုပ္ခဲ့ႂကသူေတြရဲ႔ နာမည္အတိအကၽေလးေတြ  ႁဖစ္စၪ္တခုခၽင္းအလိုက္ ေရးေပးေစလိုပါတယ္။ တရားရံုးမွာ အမွဳ႔ရင္ဆိုင္တဲ့အခါ  အဲဒီလူေတြကမွ မၽက္ႁမင္သက္ေသ စစ္စစ္ ေတြပါ။ မွတ္တမ္းတင္ထားဖို႔လည္းလိုသလို ေႁပာသူေရာေရးသူပါ  ေႁပာခဲ့ေရးခဲ့တဲ့အေပၚမွာ တာဝန္ခံႂကဖို႔လည္းလိုပါတယ္။

(ေကၽာ္ခိုင္ဝင္းက စစ္ေဆးေမးႁမန္းခဲ့သူလည္း မဟုတ္ပါ၊ အႁပင္မွာ တခါတေလမွသာ အေစာင့္ တာဝန္ကၽခဲ့တဲ့ ဝါဒႁဖန္႔ခၽီေရး ရဲေဘာ္သာ ႁဖစ္ပါတယ္။ ေရးထားခဲ့ႂကတဲ့ လူအေယာက္ေစ့တိုင္းအတြက္ စစ္ေဆးေမးႁမန္းမွဳ႔တိုင္းမွာ ေကၽာ္ခိုင္ဝင္းခၽည္း အေစာင့္တာဝန္ကၽေနတာမၽိဳးလည္း မဟုတ္ခဲ့ပါ။ အလွည့္ကၽနဲ႔ ေစာင့္ရတာမၽိဳးပါ။ ဒါေတြအားလံုးကို ေကၽာ္ခိုင္ဝင္းတေယာက္ တည္းက ေတြ႔ႁမင္ခဲ့ရပါတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ဟုတ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကၽာ္ခိုင္ဝင္းက သက္ေသစစ္စစ္တေယာက္ ႁဖစ္ပါလိမ့္မယ္္။

သင္းသင္းညီက မစၪ္းစားတတ္ေသးတဲ့ ကေလးသာသာ အရြယ္ေလးပါ။ ဒါ့အႁပင္ နန္းေအာင္ေထြးႁကည္ မွာထားေျပာထားသမွၽ ဘာမဆိုလိုက္ေႁပာလိုက္လုပ္မဲ့ ငယ္ေႁကာက္တေယာက္လိုလည္း ႁဖစ္ေနသူပါ။ ႁဖစ္ခဲ့တာကို အမွန္အတိုင္း ေႁပာရင္သာေႁပာမယ္ ။ မဟုတ္တာကိုေတာ့ လုပ္ႂကံ မေႁပာတတ္တဲ့ လက္ရွိနယ္စပ္မွာရွိေနတဲ့ အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ နန္းေစာကို နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ လံုးဝ မသံုးရဲပါ။

ဒီေနရာမွာ  ႁကံဳတုန္းေလး သင္းသင္းကိုလည္း ေမးႁကည့္ခၽင္ပါတယ္။ သင္းသင္း အင္တာဗၽဴးထဲမွာ ေႁပာခဲ့သလို “သူတို႔တေတြက ေထာက္လွမ္းေရး မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ကၽမက ေႁပာေတာ့ ကၽမကို ထပ္ႏွိပ္စက္ခဲ့ႁကပါတယ္”ဆိုတာေလးပါ။ သတင္းယူေပးဖို႔ ေထာင္ထဲ တမင္ထည့္ထားခဲ့တဲ့ ကေလးသာသာအရြယ္ ကိုယ့္ေကၽာင္းသားရဲေမကို အဲဒီလိုေႁပာလို႔ ထပ္ႏွိပ္စက္ခဲ့သူက ဘယ္သူလဲ သင္းသင္း။ ကိုမၽိဳးဝင္းကိုယ္တိုင္ပဲလား၊ ကိုသံေခၽာင္းလား၊ ကိုသန္းေဇာ္လား၊ ေဇာ္ေဇာ္မင္းလား၊ ေအာင္စိုးႁမင့္လား၊ နာမည္ေလး အတိအကၽေလးနဲ႔ ႁပန္ေႁပာႁပေပးပါ။

တေယာက္ရဲ႔စိတ္ေနသေဘာထားေတြကို တေယာက္ကသိေနႂကႃပီးသားႁဖစ္တဲ့ ေႁမာက္ပိုင္းရဲေဘာ္ရဲေမေတြအေနနဲ႔ အထူးသႁဖင့္ အငယ္ဆံုးမို႔ လူႂကီးေတြေရာ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြေရာ အားလံုးက ဝိုင္းခၽစ္ခံခဲ့ရတဲ့ သင္းသင္းကိုမွ အဲဒီလို ထပ္ႏွိပ္စက္ခဲ့တာေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုေတာ့  ယံုရခက္ေနလို႔ကို နာမည္သိခၽင္ေနတာပါ။

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ကိုေတာင္ ရိုက္ေတာ့မယ္လုပ္တိုင္း ေႂကာက္ႃပီး တြန္႔တြန္႔သြားလို႔ သနားသြားႃပီး မလုပ္ရက္ဘူးဆိုတဲ့ စကားေတြ ကိုသန္းေဇာ္တို႔ေႁပာႁပတာ အဲဒီအခၽိန္က အဖမ္းမခံရေသးတဲ့ ကိုညီညီေကၽာ္၊ ကိုရဲလင္းတို႔ ႂကားႂကသိႂကမွာပါ။ သင္းသင္းဆိုရင္ အဲဒီလိုလုပ္ဖို႔ကေတာ့ ပိုႁပီးေတာင္ ေဝးလာေဝးေနပါေသးတယ္ ။ အခုခၽိန္မွာ သင္းသင္းလည္း မငယ္ေတာ့ဘူး၊ ကိုယ္ေႁပာတဲ့စကားကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တာဝန္ယူေႁဖရွင္းရမယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့ သိသင့္ႃပီ ထင္တာပဲ။ သိတဲ့အတိုင္း မွန္တဲ့အတိုင္း ေႁပာလို႔ရတယ္ မမွန္တာေတြကိုေတာ့ ဘယ္သူ႔အတြက္ေႂကာင့္မွ ေနာက္ထပ္ မေႁပာမိေစခၽင္လို႔ပါ။

ကၽမကေတာ့ ညွင္းဆဲတာရာ သတ္တာေရာ မၽက္ႁမင္ကိုယ္ေတြ႔ မႁမင္ခဲ့ရေတာ့ ေသမွဳ႔ေသခင္း နဲ႔ တရားစြဲတာမၽိဳးမွာ မၽက္ႁမင္ သက္ေသမႁဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ကြယ္ကေန ဒါေတြကို ဘယ္သူေတြက အစီစၪ္တကၽလုပ္သြားတာလဲဆိုတဲ့ တကယ့္အရင္းအႁမစ္ ကၽတဲ့ အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ရာမွာသာ ကၽမက သက္ေသႁဖစ္ႏိုင္တာေလ။ ထားေတာ့။

“နန္းေအာင္ေထြးႂကည္က မေႁပာနဲ႔လို႔ တားထားလို႔သာ အန္တီေဒၚေသာင္းလွ အသတ္ခံခဲ့ ရတဲ့ ကိစၥ---“ဆိုႃပီး ကိုေမာင္ေမာင္(ေရြကရဝိတ္) ေႁပာခဲ့တာလည္း တပိုင္းတစ ဖတ္လိုက္ရ ပါေသးတယ္။ ဘာေတြလဲဟလို႔ေတာင္ ေအာ္ခၽင္လာတယ္။ တခၽိဳ႔ ရဲေဘာ္ေတြေတာင္ အန္တီ ေဒၚေသာင္းလွကို မသိမွီလိုက္ႂကပါဘူး။ ညီအတြက္ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ေတာထဲေရာက္လာပါတယ္ ဆိုတဲ့ ကိုေမာင္ေမာင္က ဘယ္လိုလုပ္ အန္တီေဒၚေသာင္းလွကို သိေနခဲ့ရတာပါလဲ။  အမၽိဳးေတာ္ေနလို႔လား။ အန္တီေဒၚေသာင္းလွက ဒါေတြ မႁဖစ္ခင္ အေစာႂကီးကတည္းက ဖၽားႃပီး ဆံုးသြားတာပါ။

သူမဖၽားခင္ တပတ္ေလာက္ထိ ကၽမနဲ႔ တႁခင္ေထာင္ထဲ အတူအိပ္ခဲ့တာပါ ။ ကၽမ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္း အိပ္ေပၽာ္သြားေတာ့ သူ႔ႁခင္ေထာင္ မီးေလာင္သြားလို႔ ကၽမကို သူ႔အခန္းထဲကေန ေမာင္းထုတ္လို္က္တယ္။ ေဆးဆရာမ အန္ရမ္တီးကေတာင္ ေသခါနီး လူေတြက သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔သိတယ္ သူကိုသံေယာဇၪ္တြယ္ႃပီး ကၽန္မေနရစ္ေအာင္ နင့္ကို သူ႔အခန္းထဲကေန ေမာင္းထုတ္ လိုက္တာပဲလို႔ ေႁပာခဲ့ေသးတယ္။ ေကအိုင္ေအေဆးရံုမွာ ကၽမတို႔ကိုယ္တိုင္ သြားႁပဳစုခဲ့ႂကတာပါ။ ဘာေတြမၽား ႂကားထားႁပန္လို႔လဲ။

ေမွၽာ္လင့္ထားသလိုပါပဲ အမွန္တဝက္ အမွားတဝက္ လိမ္ယွက္ေရာေႏွာ ႁမက္ခင္းသစ္ရဲ႔မူ အတိုင္း ေရးသားတင္ႁပထားတဲ့ ကိုေမာင္ေမာင္(ေရြကရဝိတ္)ရဲ႔စာအုပ္ထဲက မွတ္သားစရာေလး တခုေတာ့ ရလိုက္ပါတယ္။

ဘာတဲ့ ေပါတာအဆြဲခံရတဲ့ အညိဳေရာင္၊ အမဲေရာင္နယ္ေႁမက လယ္သမားယာသမားသားသမီး ေကၽာင္းသားရဲေဘာ္ေတြ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တာ ဘာမွ စြန္႔လြတ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး ရြာေႁပာင္းတဲ့သေဘာေလာက္ပါတဲ့။  ပညာလည္းမတတ္၊ ႏွီးႁဖာေတာင္းယက္တတ္တာကိုပဲ အဟုတ္ႂကီးထင္ႃပီး ဂုဏ္ယူေနေသးတယ္။ ဝတ္စရာ စားစရာ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေလာက္ ေအာင္ ဆင္းရဲငတ္ႁပတ္ေနႂကတဲ့ဘဝက လာႂကတာမို႔  စြန္႔လြတ္စရာရယ္လို႔ ဘာမွမရွိႂကတဲ့အႁပင္ ငတ္ေနႁပတ္ေနႂကလို႔ပဲ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနႂကသေယာင္ ခၽိဳးခၽိဳးဖဲ့ဖဲ့ေရးသားထားတာေလးကိုပါ။

ကၽမတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ေႁမပံုေလးက အႁဖဴေရာင္နယ္ေႁမ၊ အညိဳေရာင္နယ္ေႁမ၊ အမဲေရာင္နယ္ေႁမ ဆိုတဲ့ အင္မတန္လွပတဲ့
ကာလာေလးေတြနဲ႔ ခၽစ္စရာေလး မဟုတ္လား။ ဒီစကားက တိုင္းႁပည္မွာ ႁဖစ္ပၽက္ေနတဲ့ အေနအထားေတြကို ထည့္သြင္းမစၪ္းစားပဲ အဲဒီလူေတြကပဲ ေပါတာအဆြဲခံ ရခၽင္လို႔ အဲဒီနယ္ေႁမေတြမွာ ေနေနႂကရသလို အညိဳေရာင္၊ အမဲေရာင္နယ္ေႁမအႁဖစ္ သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ပိုင္ေဒသမွာ ကိုယ့္လူမၽိဳးရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ႁပဌာန္းခြင့္အတြက္  ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဝင္ေနႂကတဲ့ ေဒသခံတိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးကိုပါ သြယ္ဝိုက္ ေစာ္ကားလိုက္တာပါ။

အေမငတ္ေနႂကတဲ့ ေတာထဲကရဲေဘာ္ရဲေမေတြက ေရာက္လာႂကတဲ့မိဘေတြကို ကိုယ့္မိဘေတြလို သေဘာထားႃပီး
ကၽမတို႔တေတြ စားေနရသလို စားႏိုင္ႂကမွာ မဟုတ္မွန္းသိလို႔ အဖြဲ႔က ဧည့္စရိတ္ ထုတ္ေပးႃပီး ရဲေဘာ္ရဲေမေတြကို တာဝန္ယူခၽက္ႁပဳတ္ေကြၽးေမြး ခိုင္းခဲ့တာပါ။ ဒါကိုပဲ ကိုေမာင္ေမာင္(ေရြကရဝိတ္)က ေထာက္လွမ္းေရးရဲေဘာ္ေတြကို တႁခားရဲေဘာ္ေတြက ေႂကာက္ရသေယာင္ အထူးသႁဖင့္ ဝါဒႁဖန္႔ခၽီေရးရဲေဘာ္ေတြက အဲဒီလိုေႂကာက္ႂကရေတာ့ သူတို႔ရွိတဲ့ပိုက္ဆံေလးေတြ ဘာေလးေတြ ဆက္ေႂကးသေဘာလာေပးႂကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးတဲမွာ ဟင္းနည္းနည္း ေကာင္းေကာင္း စားရတယ္ေပါ့။ တခၽိဳ႔ရဲေဘာ္ေတြကလည္း ဟင္းေကာင္းေတာ့ လာစားႂကတယ္။ သူတို႔အေခၚ ”ခြင္ေတြ႔ႃပီ”ေပါ့။ အထူးသႁဖင့္ ရင္းမွဴး သိုက္ထြန္းၪီးလို လူမၽိဳးဆိုႃပီး ေရးထည့္ထားတယ္။ အေရးအသားထဲက ဇာတိႁပဆိုသလို စိတ္ဓါတ္အဆင ့္အတန္းေနရာမွာ ရင္းမွဴးသိုက္ထြန္းၪီးရဲ႔ ေႁခဖၽားေအာက္က ေႁမမႈန္႔ေလးတမွဳန္ စာေလာက္ေတာင္ မရွိပါဘူးဆိုတာ ႁပလိုက္တာပါပဲ ကိုေမာင္ေမာင္။

ကိုမၽိဴးဝင္းတို႔၊ ကိုသံေခၽာင္းတို႔ကို ရဲေဘာ္ေတြက တရိုတေသလုပ္တာေတာ့ ေႂကာက္ရလို႔ လုပ္ႂကရတယ္ဆိုတဲ့သေဘာမၽိဳး။ ရင္းမွဴးသိုက္ထြန္းၪီးကို ရဲေဘာ္ေတြက အဲဒီလို လုပ္စရာမလိုတာကိုေတာ့ သူ႔ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မေလးစားႂကပါဘူးဆိုပဲ။ ေတာ္ေတာ္ အဓိပၸါယ္ေကာက္ေတာ္တဲ့ လူပဲ။ ဒီလိုမွန္းသိရင္ ေကအိုင္ေအဘက္ ခဏခဏေရာက္တယ္ဆိုတုန္းက ရင္းမွဴး သိုက္ထြန္ၪီးရဲ႔ (၇၀၂) တပ္ရင္းကုန္းကို အလည္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ သူဘယ္လို ေနထိုင္ ဆက္ဆံတယ္။ သူ႔ရဲေဘာ္ေတြေကာ သူ႔လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြေရာ သူ႔အေပၚဘယ္လို သေဘာထားဆက္ဆံႂကတယ္ ခၽစ္ခင္ႂကတယ္ဆိုတာ ေလးေတြ ေတြ႔ႁမင္သြားေအာင္ပါ။ ေသခၽာတာကေတာ့ ရင္မွဴးသိုက္ထြန္းၪီးက ကလိမ္ကကၽစ္ အေႁပာမၽိဳးေတြ အေရးမၽိဳးေတြ မလုပ္တတ္ဘူး။ ခင္ဗၽာ့တို႔ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ထက္ အမၽားႂကီး ရိုးသားတယ္ဆိုတာ ေႁမာက္ပိုင္းရဲေဘာ္ရဲေမေတြအားလံုးက အသိမွတ္ႁပဳထားတယ္။

ရဲေဘာ္ရဲေမေတြရဲ႔ ခြဲတန္းထဲကေန ရဲေဘာ္ေတြ အသင့္ခၽက္ေကြၽးတာလည္း အခန္႔သား ထိုင္စားေသးတယ္။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ ကိုယ္ဝယ္ေကြၽးခဲ့တာလည္း မဟုတ္ပါပဲနဲ႔ေတာင္ အဖြဲ႔က ရဲေဘာ္ေတြကို ေစာ္ကားလိုက္ေသးတယ္။ ကၽေနာ္တို႔ေတာင္ ဒီလိုစားရရင္ ေထာင္ထဲက ကေလးေတြ ဘယ္လိုစားရမလဲေပါ့ အင္မတန္ ကိုယ္ခၽင္းစာနာစိတ္ရွိတဲ့ အတုအေယာင္ သူေတာ္ေကာင္း အသံေလး ကလည္း ဟစ္လိုက္ခၽင္ေသးတယ္။ ကၽန္တဲ့ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြကေရာ ဘာေတြကို စားေနႂကရပါသလဲ ။ ေထာင္ထဲကကေလးေတြ ေထာင္ထဲ မေရာက္ခင္ကေရာ ဘာေတြကို စားေနခဲ့ႂကရသလဲ ႁပန္ေမးႂကည့္ပါၪီး။

ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုယ္ခၽင္းစာတရား ႂကီးမားလွပါေပတယ္။ ဒါေတာင္ ခဏလာေနတဲ့ ဧည့္သည္မို႔ အသင့္ဝယ္ခၽက္ေကြၽးတာစား ေနရတဲ့ အေနအထားမၽိဳးနဲ႔ေတာင္ ဒီလိုစကားမၽိဳး ထြက္ခဲ့ရင္ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြလိုမၽား ႏွစ္ရွည္လမၽားေနရရင္ ဒီလို ေအာက္တန္းကၽ တဲ့ အေတြးမၽိဳး ၊ စိတ္ဓါတ္မၽိဳးနဲ႔ဆို ခိုးစား ဝွက္စား အဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္။

ေတာထဲမွာ မိဘေဆြမၽိဳးမရွိ ၊ သြားစရာမရွိ အလုပ္တာဝန္ႃပီးတာနဲ႔ ဒီရွိတဲ့အဝန္းအဝိုင္းေလး မွာပဲ  တတဲႃပီးတတဲ လွည့္ပတ္သြားႂက ေရာက္တဲ့တဲမွာ ကူစရာရွိကူ၊ စားစရာရွိ ရင္စား ၊ ဂစ္တာတီးႂက ၊ ဝိုင္းဖြဲ႔သီခၽင္းဆိုႂက ၊ ေရာက္တက္ရာရာေႁပာႂက ဒီလိုပဲ ကၽမတို႔ အားလံုး ေနလာခဲ့ႂကရတာပါ။ အဖြဲ႔ကထုတ္ေပးတဲ့ ယူနီေဖာင္းကလြဲရင္ အရာအားလံုးဟာ ရဲေဘာ္ရဲေမ အားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အရာေတြခၽည္းပါ ။ ဘယ္သူ႔ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မပိုင္ဘူး။ စားစရာနဲ႔ ႂကံဳရင္ “ဟာ-ခြင္ပဲ”လို႔ ဟာသသေဘာ ေႁပာႂကတာ။ တခါတေလ ကၽမတို႔ရဲေမေတြ ေတာထဲ ဟင္းရွာလည္းမသြားခၽင္ ခၽက္လည္းမခၽက္ခၽင္ႂကရင္ ဒီေန႔ ရဲေမေဆာင္ တေဆာင္လံုး မီးခိုး တိတ္ဆိုႃပီး ေလးငါးေယာက္စီအုပ္စုခြဲ ကိုယ္ခင္ရာမင္ရာတဲမွာ သြားႃပီး ခၽက္ႁပဳတ္စားေသာက္ ႂက ဒီလိုပဲ ရွာႂကံေပၽာ္ေနခဲ့ႂက ရတာပါ။ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြရဲ႔ ခြဲတန္းထဲက ယူစားထားတဲ့ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြ ႁပန္မအန္ထြက္ပါေစနဲ႔လို႔ပဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ ပါတယ္။

တက္လာသမွၽလူေတြကို အကုန္ခုတ္ထစ္သတ္ႁဖတ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔လည္းမဟုတ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ဂၽိမ္းစဘြန္းစတိုင္နဲ႔ မင္းသားေနရာက ထားေရးေပမဲ့ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြႁဖစ္တဲ့ ကၽမတို႔အတြက္ ေတာ့ ဂၽိန္းစဘြန္းငေပါႂကီး လိုပါပဲ။ ကၽမေတာင္ ဟာသ ေႁပာခဲ့ဖူးတယ္။ ”ေတာထဲမွာ ကား တိုက္ခံရလို႔ ငါ ေသသြားတယ္ဆိုရင္ ငါ့အိမ္က ယံုႂကမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေတာထဲမွာ ဘယ္က ကားက ဝင္တိုက္သြားတာပါလိမ့္ ႁဖစ္ေနႂကမွာလို႔” ေလ။ ဒါက “သူပုန္”ဆိုတာကို အစိုးရဝါဒ ႁဖန့္ထားတာေလာက္သာသိႃပီး ႂကိဳေႂကာက္ေနတဲ့ ႃမိဳ႔ႁပကလူေတြကို အစိုးရနည္းတူ သူ႔အေႁခအေနက စိတ္မထင္ရင္မထင္သလို အခၽိန္မေရြး ခုတ္သတ္ခံရႏိုင္ တာေတာင္ သူသတၲိရွိတယ္ေပါ့ ခပ္ဖိန္႔ဖိန္႔ေလးလိမ့္ေနတာပါ။

သူပုန္စခန္းသြားရတာ သိတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ ငွက္ေပၽာသီးအခြံခြာရတာကမွ ခက္ေနပါအံုးမယ္။ ဒါေႂကာင့္လည္း ကိုညီညီဆမား ေကအိုင္ေအကဗိုလ္မွဴးပန္းေအာင္နားေနတဲ့ အခၽိန္တုန္းက  ကိုေမာင္ေမာင္ ခဏခဏေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ ေႁပာခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အစစ္ေလးေတာ့ပါလိုက္ေသးတယ္ ” ကြၽန္ေတာ္က သိပ္ေႂကာက္တတ္တဲ့သူ မဟုတ္ေတာ့” တဲ့။ သူေရးခဲ့ သလို  အမွန္တကယ္ ေႂကာက္ေနရတဲ့ အေနအထားမၽိဳးနဲ႔ စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ခုတ္သတ္တတ္တဲ့ သူေတြသာ အမွန္ႁဖစ္ခဲ့ရင္  ဒီလူလား ခဏခဏ တက္လာရဲဖို႔ ေနေနသာသာ ကိုေမာင္ေမာင္ (ေရြကရက္ဝိတ္) ခရီးသြားေဆာင္ပါးေတာင္ ေရးခၽိန္ရလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တႁမိဳ႔တည္းသား ကိုေအာင္ႏိုင္နဲ႔ ဆက္ဆံရတာကၽေတာ့ အဆင္မေႁပဘူးတဲ့။ လူမိုက္လူႂကမ္း ႂကီးအႁဖစ္ ဝိုင္းေႁပာဆိုခံေနရတဲ့ ကိုမၽိဳးဝင္းနဲ႔ ဆက္ဆံရတာ ပိုႃပီး အဆင္ေႁပတယ္ဆိုပါလား။ ႂကည့္ရတာ ကိုမၽိဳးဝင္းက ကိုေအာင္ႏိုင္ထက္ ပိုႃပီး ယၪ္မြန္ပံုရတယ္။

ငါ့ညီခံရလို႔ ငါေရးတာ၊ အသားအနာမခံႏိုင္လို႔ ထြက္ဆိုခဲ့ရတာပါမွန္ရင္ ကိုညီညီဆမားရခဲ့ပါတယ္ဆိုတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခၽက္ အနာရြတ္ေလးေတြ အမၽားႂကည့္ႁမင္ႏိုင္ေအာင္ သက္ေသႁပ ႂကည့္ေလ။ တကယ္တန္း ခံခဲ့ႂကရတဲ့သူေတြက ကိုညီညီဆမားလည္း မဟုတ္ဘူး၊ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္လည္း မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ႁပန္လက္ညိဳးထိုးႃပေနႂကတဲ့ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္း အသတ္ခံလိုက္ရတဲ့ သူေတြသာ ႁဖစ္တယ္။ အဲဒီလူေတြအတြက္ အမွန္တရားကိုပဲ ကၽမလိုခၽင္တယ္။

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့အိမ္ႂကီးရဲ႔ ႂကီးကၽယ္ခန္းနား အဆင့္အတန္းႃမင့္မားလွပံု အင္မတန္မွ ခၽမ္းသာႂကြယ္ဝလွပံု ေတြေႂကာင့္ သြားရည္တႁမားႁမားကၽခဲ့ရႃပီး အဲဒီအရာေတြကို စြန္႔ႃပီး ႃမိဳ႔ႁပကလာခဲ့တဲ့ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ရဲ႔ စြန္႔လြတ္မႈ႔ကမွ အင္မတန္ႂကီးကၽယ္ ႁမင့္ႁမတ္တာမို႔ အေလးႁပဳလိုက္ရပါတယ္ဆိုတဲ့အေႂကာင္း အႁဖဴအမဲ ကြဲႁပားသြားေအာင္ ႏိုင္းယွၪ္ခြဲႁခား ႁပခဲ့တဲ့ ကိုေမာင္ေမာင္(ေရြကရိတ္)လို လူမၽိဳးကိုေတာ့ သနားလြန္းလို႔ “ကြၽတ္ကြၽတ္ကြၽတ္”လို႔ စုတ္ေတာင္ သပ္လိုက္မိတယ္။ ႁမိဳ႔ႁပက ပညာတတ္ႂကီးရဲ႔ မွတ္သားစရာ ဖီလိုဆိုဖီတခု အႁဖစ္ေလ။

အညိဳေရာင္ အနက္ေရာင္နယ္ေႁမေတြမွာ ကြၽဲႏွစ္ေကာင္ခတ္တဲ့ႂကား ေႁမဇာပင္ဘဝနဲ႔ အဲဒီလို ဆင္းရဲ ငတ္ႁပတ္ စုတ္ႁပတ္ေနတဲ့ ႂကားက  ကုန္းရုန္းလယ္လုပ္ႃပီး သူတို႔ရဲ႔သားေတြကို စက္မွဳ႔တကၠသိုလ္ ပၪၥမႏွစ္ေရာက္ေအာင္ပို႔ခဲ့ႂကတဲ့ (ကၽဆံုးသြားခဲ့ႂကတဲ့) ကိုဝင္းေဖ (နမၼား၊ ေရွ႔တန္းမွာကၽဆံုး) ၊ ကိုမၽိဳးဝင္း (နမၼား၊ေရွ႔တန္းမွာကၽဆံုး) တို႔လို တဲစုတ္ကေလးမွာေနတဲ့ လယ္သမား ယာသမား မိဘေတြအတြက္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႔ သားေတြကို ဆံုးရွံဳးခဲ့ရသည့္တိုင္ ဒါက ဘာမွႂကီးႂကီးမားမား စြန္႔လြတ္လိုက္ရတာမၽိဳး မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။ အမွန္ေႁပာရရင္ ဒီစာအုပ္ မဖတ္ခင္အထိ ဒီေလာက္အဆင့္လို႔ ထင္မထားမိခဲ့ဘူး။

ႃပီးေတာ့ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီလို အဆင့္အတန္းမၽိဳးနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ဟာ ဘယ္လိုလုပ္ ေထာက္လွန္းေရး ႁဖစ္ႏိုင္ပါ့မလဲတဲ့။ ဒီစကားအရဆို ပိုက္ဆံမရွိ ဆင္းရဲတဲ့သူေတြသာ ေထာက္လွန္းေရး လုပ္ႂကတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာ။ ဒီစကားအတိုင္းဆို နန္းေအာင္ေထြးႂကည္အေဖ ေထာက္လွန္းေရး စလုပ္တဲ့အခၽိန္တုန္းက ဒီလိုမၽိဳးခၽမ္းသာႂကြယ္ဝ မႈ႔မၽိဳး မရွိေသးလို႔ပဲ ေထာက္လွမ္းေရး လုပ္ခဲ့ရသလို ႁဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလို ဆိုလိုခၽင္တာလား။

ေနာက္ထပ္ ထင္ႁမင္ယူဆခၽက္တခုကိုလည္း ေတြ႔ရေသးတယ္။ ကခၽင္ေဒသမွာ လွဳပ္ရွားခြင့္မရွိ တဲ့လူမၽိဳးတမၽိဳးက ေကၽာင္းသားတပ္ထဲမွာ ေနရာအာဏာရေအာင္ယူႏိုင္ဖို႔ ကိုထြန္းေအာင္ေကၽာ္တို႔လို ႁမိဳ႔က ႏိုင္ငံေရးသိနားလည္တဲ့သူေတြကို ရွင္းပစ္တာမၽိဳးလည္း ႁဖစ္ႏိုင္တယ္တဲ့။

ဘာေႂကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ကိုမၽိဳးဝင္း၊ ကိုသံေခၽာင္းတို႔က ရွမ္းနီလူမၽိဳးေတြ ႁဖစ္ေနလို႔ေလ။ အဲဒီထင္ႁမင္ယူဆခၽက္အတိုင္းသာဆိုရင္ ေကအိုင္ေအက ၪကၠဌကိုထြန္းေအာင္ေကၽာ္၊ ကိုခၽိဳႂကီး တို႔ကို ကယ္ထုတ္ႃပီး ကိုမၽိဳးဝင္း ၊ကိုသံေခၽာင္းတို႔လို ရွမ္းနီေတြကိုသာ တနည္းနည္းနဲ႔ ရွင္းထုတ္ ပစ္မွာေပါ့။ ကၽမတို႔ မေမြးခင္ကတည္းက ေတာ္လွန္ေရးလုပ္လာတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းႂကီး တခုက လူေတြကို ငါတို႔ေလာက္ေတာင္ သိမွာမဟုတ္တဲ့ ငတံုးငအေတြလို႔မၽား ကိုေမာင္ေမာင္ (ေရြကရဝိတ္) ထင္ႁမင္ယူဆေနသလားမသိ။ ဒါမွမဟုတ္----။

ေကၽာင္းသားရဲေဘာ္ေတြက ေကအိုင္ေအက လူႂကီးေတြဆို တုန္ေနေအာင္ ေႂကာက္ရတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာလည္းပါရဲ႔၊ မဟာမိတ္မို႔ ဝင္စြပ္ခြင့္မရွိဘူးဆိုတာလည္းပါရဲ႔။ ဝင္စြပ္ခြင့္ အမွန္ တကယ္မရွိရင္ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္နဲ႔ကိုညီညီဆမားက ဘယ္လိုအေႂကာင္း ေႂကာင့္ ေကအိုင္ေအအဖြဲ႔ထဲ ေရာက္သြားခဲ့ရတာလဲ။ ငါတို႔ ေတာ္လွန္ေရးသက္တမ္း ဒီေလာက္ အႂကာႂကီးမွာေတာင္ ဒီေလာက္ မၽားတဲ့ေထာက္လွန္းေရးမၽိဳး မႂကံဳဖူးဘူးဆိုတဲ့ ႁဖတ္သန္းမွဳ႔ အေတြ႔အႂကံဳ အသိေတြရွိပါလၽက္ ဘာအေႂကာင္းေႂကာင့္ ႏွစ္ေခၽာင္းတည္းေသာအသက္ကိုမွ ေရြးကယ္ခဲ့ရတာလဲ။

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္အေမက ဗိုလ္ခၽဳပ္ေဇာ္မိုင္မိန္းမနဲ႔ အမၽိဳးေတာ္လို႔ ထားပါေတာ့ (ဒါ ေတာင္ ဒီကိစၥေတြေပၚလာမွ အမၽိဳးဆိုႃပီးသတင္းထြက္လာတာ အရင္က ဘယ္သူမွေတာင္ ႂကားဖူးခဲ့ႂကတာ မဟုတ္ပါဘူး။) အခုမွ အသစ္ေရာက္စ ယူဂၽီအုပ္စုထဲက ေကအိုင္ေအ အတြက္ယူဂၽီလုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ယူဂၽီတာဝန္ခံ ကိုခၽိဳႂကီးကိုကၽ မေခၚထုတ္ပဲ အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ ညတြင္းခၽင္းမွာပဲ ဘယ္လိုလုပ္သိေနလို႔ ဘာအေႂကာင္းေႂကာင့္ ကိုညီညီဆမား(ယူဂၽီ) တေယာက္တည္းကိုမွ ေရြးေခၚထုတ္သြားႃပီး ေကအိုင္ေအရဲ႔ဧည့္ခန္းေဆာင္မွာ ထားခဲ့ရတာလဲ။ ႃပီးေတာ့ ေကၽာင္းသားတပ္က ႁပန္ဖမ္းခဲ့တယ္။ ရိုက္ႏွက္စစ္ေဆးေမးႁမန္းေနစရာ မလိုပဲ ထြက္ဆိုခၽက္ေတြေပးခဲ့တယ္။  ႃပီးေတာ့ ေကအိုင္ေအက ႁပန္ေခၚထုတ္ သြားခဲ့တယ္။ တမၽိဳးေတာ့ တမၽိဳးႂကီး ႁဖစ္ေနပါတယ္။

(၁၀)

  • Nweni Tun တကယ္တန္း ခံခဲ့ႂကရတဲ့သူေတြက ကိုညီညီဆမားလည္း မဟုတ္ဘူး၊ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္လည္း မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ႁပန္လက္ညိဳးထိုးႃပေနႂကတဲ့ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္း အသတ္ခံလိုက္ရတဲ့ သူေတြသာ ႁဖစ္တယ္။ အဲဒီလူေတြအတြက္ အမွန္တရားကိုပဲ ကၽမလိုခၽင္တယ္။
  • Hmone Shwe Yiငါ.ညီခံရလို.ငါေရးတာအသားအနာမခံနုိင္လို.ထြက္ဆိုခဲ.ရတာပါ-မွန္ရင္ကိုညီညီဆမားရခဲ.ပါတယ္ဆိုတဲ.ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြအနာရြတ္ေလးေတြအမ်ားျကည္.နုိင္ေအာင္သက္ေသျပျကည္.ေလ-တကယ္တန္းခံခဲ.ျကရတဲ.သူေတြကကိုညီညီဆမာလဲမဟုတ္ဘူးနန္းေအာင္ေထြးျကည္လဲမဟုတ္ဘူးသူတို.ျပန္လက္ညုီးထိုးျပခဲျကလို..နွိပ္ဆက္ညွင္ပမ္းအသတ္ခံလိုက္ရတဲ.သူေတြသာျဖစ္တယ္-အဲဒီလူေတြအတြက္အမွန္တရားကိုဘဲက်မလိုခ်င္တယ္-

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ရဲ့ နာမည္ေကၽာ္ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရး (သို႔မဟုတ္) ေမးခြန္းထုတ္စရာမၽား (၈)



by Tamar Khin on Friday, February 1, 2013 at 4:50pm ·
အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ (၅၆)ေယာက္ ထြက္ေႁပးလြတ္ေႁမာက္သြားခၽိန္က တာဝန္ကၽခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္လွမၽိဳး ေအာင္နဲ႔ ရဲေဘာ္ေအာင္ႏိုင္တို႔ကို တာဝန္ေပါ့ေလၽာ့မွဳ႔နဲ႔ ေသဒဏ္ေပးခဲ့ႂကတယ္။ “မေသခင္ ဘာလုပ္သြားခၽင္တဲ့ ဆႏၵရွိသလဲ ေႁပာပါ”ဆိုေတာ့ “အရက္တဝႂကီး ေသာက္သြားခၽင္တယ္” တဲ့။ ေႂသာ္ ရဲေဘာ္ေတြ အရက္ႂကိဳက္တတ္ပံုမၽား ေႁပာပါတယ္။ အရက္ေကာင္းေကာင္းေလး ေတြ အရက္ထည့္တဲ့ ဗူးလွလွေလးေတြႁမင္တိုင္း အရက္ႂကမ္းေတြကိုသာ ႏွစ္ႏွစ္ႁခိဳက္ႁခိဳက္ ေသာက္ခဲ့ရတဲ့ ဒီရဲေဘာ္ေတြကိုသာ ေႁပးႃပီးႁမင္ေယာင္ေနမိေတာ့တယ္။

အလံတိုင္ကုန္းေရွ႔က စစ္ေရးႁပကြင္းမွာ ကိုယ့္ကို ႁမဳပ္မဲ့ႂကြင္းကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္တူးလိုက္ႂက ေမာသြားရင္ တြင္းႏုတ္ခမ္းေလးေပၚ တက္ထိုင္ရင္း ေလညင္းရဲ႔အရသာေလးခံလိုက္၊ အရက္ ေလးေသာက္လိုက္၊ ေဆးေပါ့လိပ္ေလးဖြာလိုက္၊ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္း ေတြကို ေငးေမာ ႂကည့္လိုက္နဲ႔။ ကဗၽာေတြ စာေတြဖြဲ႔ဖို႔ စိတ္ကူးေတြယၪ္ေနႂကတာ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခၽာပါတယ္။ လက္ဝဲသုႏၵရ အမတ္ႂကီးလို မၽက္ေႁဖလကၤာေရးဖို႔ဆိုတာမၽိဳးလည္း သတိယႂကမယ္ မထင္ပါဘူး။

ဘဝရဲ႔ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ ဒီရဲေဘာ္ေတြ ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုအေတြးမၽိဳးေတြမၽား ရွိေနခဲ့မွာပါလိမ့္။ သားဆိုးသားမိုက္ေတြရဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း “ ခလုတ္ထိမွ အမိတ” ဆိုသလို မႁပန္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေႏြးေထြးေအးႁမတဲ့ “အေမနဲ႔အေမ့အိမ္ေလး”ပဲ ႁဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ေသမင္းကိုေတာင္ ထီမထင္တဲ့ပံုနဲ႔ အဲဒါ အညိဳေရာင္နယ္ေႁမမွာ ႂကီးႁပင္းလာႂကတဲ့ ေဒသခံ ေကၽာင္းသားရဲေဘာ္ေတြပဲေလ ။  ေကၽာင္းလစ္လို႔ မိဘကို တိုင္စာအပို႔ခံရမဲ့ ေကၽာင္းသားအရြယ္မွာ တာဝန္ေပါ့ေလၽာ့မွဳ႔နဲ႔  မိဘကြယ္ရာမွာ အေပးခံခဲ့ရတဲ့ အႁပစ္ဒဏ္ က “ေသဒဏ္” တဲ့။

“သံု႔ပန္းဆို ႁပန္လြတ္ သူလၽိဳဆို အကုန္သတ္”တဲ့။ ဒီႏိုင္ငံတကာစစ္ၪပေဒဆိုတာႂကီးေတြ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း  ဘယ္သူေတြက မၽား စတင္ေရးဆြဲ အသက္သြင္းခဲ့ႂကတာပါလိမ့္။ လူ႔အခြင့္အေရးတို႔ ဒီမိုကေရစီတို႔ကို သေဘာေပါက္နားမလည္ခဲ့ရင္သာရွိမယ္ ဒီစစ္နဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကိုေတာ့ ဒီမၽိဳးဆက္ေတြ အလိုလိုသိေန လက္ခံကၽင့္သံုးတတ္ေနေအာင္ ဘယ္သူေတြကမၽား ေရွ႔ေဆာင္ လမ္းႁပ လုပ္ခဲဲ့့ႂကတာပါလိမ့္။

ကၽည္ဆံဖိုး လက္နက္ဖိုးထက္ အေႂကာင္းအမၽိဳးမၽိဳး နည္းလမ္းအသြယ္သြယ္ ႁပဳသူနဲ႔ခံရသူမၽား လူ႔အသက္ေပါင္းမၽားစြာရဲ႔ တန္ဖိုး ေတြ ႂကိမ္ဖန္မၽားစြာ ခၽနင္းေႁခႃပီး ႁဖစ္ေနခဲ့တဲ့ ႁပည္တြင္းစစ္ ။ ဘယ္စစ္မွ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိေနႃပီးသားမို႔ ဒီစနစ္ဆိုးႂကီး ေအာက္မွာ ဒါမၽိဳးေတြႁဖစ္တာ ရဲေဘာ္တို႔လို အညိဳေရာင္ အနက္ေရာင္နယ္ေႁမက လူေတြအဖို႔ ဘာမွမထူးဆန္းေတာ့ပါဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာမၽားလား ရဲေဘာ္။

ရဲေဘာ္ေတြ လြတ္ေႁမာက္သြားႂကတာကို ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေကၽာင္းသားဂိတ္ေတြ၊ ေကအိုင္ေအဂိတ္ေတြ၊ ဝွက္ကင္းေတြ၊ လွည့္ကင္းေတြ၊ စကားဝွက္ေတြနဲ႔ ညမွာေယာင္လို႔ ေတာင္ ထမသြားရဲတဲ့ ဗဟိုဌာနခၽဳပ္နယ္ေႁမ။ လက္ထိပ္ေတြ သံေႁခခၽင္းေတြ တခြၽင္ခြၽင္နဲ႔ လူေပါင္း(၅၆)ေယာက္ေလာက္ ႁဖတ္သြားတာ ဘယ္သူမွေတာင္ မသိလိုက္ဘူးဆိုတာေတာ့ နည္းနည္း ထူးဆန္းေန တယ္ မထင္ႂကဘူးလား။ အဲဒီလူေတြဟာ ထြက္ေႁပးတဲ့ေကၽာင္းသားေတြ မဟုတ္ပဲ နအဖစစ္ေႂကာင္းႂကီး ဝင္လာတာဆိုရင္ေကာ ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ဘူး ႁဖစ္ႏိုင္ပါ့ မလား။ စၪ္းစားစရာတခုပါ။

အဲဒီအသံေတြကို ဗိုလ္မွဴးပန္းေအာင္ရဲ့ အရံရဲေဘာ္က ႂကားခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးပန္းေအာင္ကို ေႁပာေတာ့ အသာေနဆိုႃပီး လက္ကေလး ကာႁပလိုက္ပါသတဲ့။ “ထြက္ေႁပးတဲ့ မင္းတို႔လူေတြ ႁပန္မိႃပီ”ဆိုႃပီး လိုက္ဖမ္းတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကို ႁပန္ဖမ္းႃပီး တရုတ္ရဲ က ဗဟိုအေရာက္ ကားနဲ႔ ႁပန္ပို႔ ေပးလိုက္တယ္။ မၽက္လွည့္ ႁပလိုက္သလိုပဲ။

ေႁမႂကီးေပၚမွာလည္း အိပ္ခဲ့ႂကတယ္ ၊ ေထာင္ထဲမွာလည္း အိပ္ရႏိုင္တယ္လို႔ ေမွၽာ္လင့္ခဲ့ႂကဖူး သလို အခန္႔မသင့္ရင္ ေတာထဲမွာ ေသႏိုင္ႂကေသးတယ္ဆိုတာလည္း သိသိခၽည္းနဲ႔ ကၽမတို႔ အားလံုး လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို ေရြးခၽယ္လုပ္ခဲ့ႂကတယ္ မဟုတ္လား။

အေတြ႔အႂကံဳႏုနယ္ႃပီး တိုက္ခၽင္ခိုက္ခၽင္ေနတဲ့ေကၽာင္းသားလူငယ္ေတြႂကား လက္တြဲတိုက္ပြဲ ဝင္ခဲ့ႂကသူ အခၽင္းခၽင္း ယံုထင္ ေႂကာင္ထင္ႁဖစ္သြားေလာက္ေအာင္  ခၽေပးလိုက္တဲ့အရာက အာဏာမဟုတ္ပါဘူး၊

စစ္ေထာက္လွန္ေရးေတြ အႁမဲတမ္းအသံုးႃပဳေနႂက အႁပန္အလွန္ ယံုႂကည္မႈ႔ကို အခၽိန္မေရြး ႁဖိဳခြဲဖၽက္စီးပစ္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ သံသယမီးပြားေလးတစ (သို႔မဟုတ္) သူတို႔လူကို (သို႔မဟုတ္) သူတို႔”တည္ႂကက္”အႁဖစ္ထားထားတဲ့သူကိုမွ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ကၽစြာ ဖမ္းမိခဲ့ႂကရင္ေတာင္  ဒီလိုႁပန္လုပ္လိုက္တာနဲ႔ လူသဘာဝရဲ႔ ေယၽဘူယၽ တုန္႔ႁပန္တတ္မႈ႔အရ ဒီလိုေတြ ႁဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ ေသခၽာ ေပါက္တြက္ခၽက္ႃပီး ဒါကို ဘယ္လိုထိႁဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ယူႃပီး ရုန္းထြက္လို႔ရ တယ္ဆိုတဲ့ ဆိုက္ကိုနည္းတခုကို လက္ေတြ႔ စမ္းသပ္ အသံုးႁပဳႂကည့္လိုက္တဲ့သေဘာပါ။

ဒါေပမဲ့သိပ္ေႂကာက္စရာ ေကာင္းတယ္။ သံသယမၽက္လံုးနဲ႔ႂကည့္ရင္ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ သံသယႁဖစ္စရာ တခုမဟုတ္ တခုေတာ့ ရွာေတြ႔ႏိုင္တာပဲေလ။ အိပ္မက္ထဲေတာင္ ထည့္မမက္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကိုလုပ္ဖို႔ ေတာထဲေရာက္လာႂကတာကိုက တခုမဟုတ္ တခု မွာ ကိုယ္စီကိုယ္စီ ထူးႁခားမဳႈ႔ေတြ ရွိေနႂကလို႔ပဲ မဟုတ္လား။

ကၽမကို ခင္ေနတဲ့ရဲေမအငယ္ေတြကို အဲဒီအခၽိန္တုန္းက ေမးႂကည့္ဖူးတယ္။”မင္းတို႔ေရာ ငါ့ကို သံသယ မႁဖစ္ဖူးလား”ဆိုေတာ့ ေဒၚလွိဳင္ေနပံုထိုင္ပံု ေႁပာဆိုပံုက တႁခားမိန္းကေလးေတြနဲ႔ မတူေတာ့ သံသယေတာ့ ႁဖစ္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽမတို႔က ခင္ေနလို႔လား မသိဘူး၊ အဲဒီလို သေဘာထားလို႔ မရဘူးႁဖစ္ေနတယ္”တဲ့ေလ။

ရန္သူ႔ေထာက္လွန္းေရးအႁဖစ္ ဖမ္းထားႃပီးတာေတာင္ အဲဒီလိုသေဘာထားလို႔မရလို႔ တၪီးနဲ႔ တၪီး သံေယာဇၪ္မပၽက္ အခင္အမင္ မပၽက္ ရွိေနခဲ့ႂကတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြလည္း အဲဒီအခၽိန္က အမၽားႂကီးရွိခဲ့ႂကသလို အခုထိလည္း ရွိေနဆဲပဲေလ။

မွတ္မိေနပါေသးတယ္ အဲဒီတုန္းက ကၽမတို႔အားလံုးႁဖစ္ေနႂကတဲ့ အေႁခအေန။ တဘုတ္ဘုတ္ေႁခသံႂကားတိုင္း အေဆာင္အတြင္း အိပ္ယာေတြေပၚမွာ ကိုယ္စီကိုယ္စီ လူးလြန္႔ သြားႂကရင္း ေခါင္းႃမီးႃခံဳထားႂကတဲ့ ေစာင္ေလးေတြ ႃပိဳင္တူဖြင့္ ႂကည့္ႂကႃပီး  ငါ့ကို လား။ ငါ့ေဘးကုတင္က လူကိုလား ႁဖစ္ေနခဲ့ရတဲ့ဘဝေတြ။

အတူလက္တြဲလုပ္လာခဲ့ႂကေပမဲ့ ကိုယ့္ကို္သူကမယံု သူ႔ကိုကိုယ္ကမယံု။ တိုက္ေဖာ္တိုက္ဖက္ ေသေဖာ္ေသဖက္ခၽင္း ႁဖစ္ႂကရဲ႔နဲ႔ ဘာကိုမွ ယံုယံုႂကည္ႂကည္ ဖြင့္ဟမေႁပာရဲႂကေတာ့တဲ့ထိ သုႆန္တစႁပင္အလား တိတိဆိတ္ႃငိမ္သက္သြားခဲ့ႂကတဲ့အႁဖစ္ေတြ။
တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ဆက္ဆံႂကတာေတာင္ ရဲေဖာ္ရဲဖက္ဆိုတဲ့ သံေယာဇၪ္ေတြႂကားက ေႂကကြဲမွဳ႔နဲ႔ သံသယ ေရာယွက္ေနတဲ့ မၽက္ဝန္းေတြကိုယ္စီနဲ႔ ။

လူမွားထဲကို လူမွန္မၽားမၽား ေရာထည့္ေမြလိုက္တယ္။  ႁဖည့္ထည့္လိုက္တဲ့လူမွန္မၽားကို အကာအကြယ္ႁပန္လုပ္ႁပီး အားလံုးအမွန္ ပါဆိုတဲ့ ေဖာ္ႁမဴလာပံုေသနည္းကို ႁပန္လည္ထုတ္ယူ လိုက္ႁခင္းမၽိဳး။

ဒါေပမဲ့  အႁမဲတမ္းမွန္ကန္ေနမဲ့  နိယာမတခုကလည္း အသင့္ရွိေနပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မဟုတ္ခဲ့ႂကလို႔ ဘာမွကို မလုပ္ခဲ့ႂက တာ တကယ္မွန္ရင္ ဘာေတြမွလည္း  ႁဖစ္ခဲ့ႂက ပၽက္ခဲ့ႂက ဆံုးရွံဳးနစ္နာခဲ့ႂကရလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါတဲ့။

ဘာပဲႁဖစ္ႁဖစ္ ေထာက္လွမ္းေရးဟုတ္သည္ႁဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ႁဖစ္ေစ။ ကိုမၽိဳးဝင္းကပဲ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ စြပ္စြဲတဲ့အတိုင္း အညိဳးနဲ႔လုပ္ခဲ့ေလသလား။ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ကပဲ သူေတာ့ေသခၽာေပါက္ပါႏိုင္တယ္ဆိုတာ တြက္မိႃပီး ငါ့ကိုဖမ္းခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီလိုလုပ္ပစ္လိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ ေကၽာင္းသားတပ္နဲ႔ ေကၽာင္းသား ရဲေဘာ္ေတြအေပၚ အညိဳးနဲ႔လုပ္ခဲ့ေလသလား (သို႔မဟုတ္) ေထာက္လွမ္းေရးမွဴး တေယာက္ရဲ႔ သမီးကို ေတာထဲေရာက္ေအာင္ပို႔ထားႃပီး သံသယႁဖစ္စရာ အေႁခအေနမၽိဳးေတြကို တမင္ ဖန္တီးယူ ေထာင္ေခၽာက္ဆင္ ရုန္းထြက္ဖို႔ကလည္း လမ္းကအသင့္ႁဖစ္ခဲ့ေလသလားေတာ့ မသိ။

သိခဲ့တာကေတာ့ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ဆိုတဲ့ “ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရး “ ။ သူေပးခဲ့တဲ့“ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရး”ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔အညီကို  ၪကၠဌ အပါအဝင္ လူေပါင္း အေယာက္(၁၀ဝ)နီးပါးေလာက္ ေရလွိဳင္းအသြင္ကို အလံုးအရင္းနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရး ႁဖစ္သြားခဲ့ႂကရတဲ့အထိ ေႁမာက္ပိုင္းဗဟိုေကာ္မတီတခုလံုးကို လွည့္စားႏိုင္ႃပီး သူေႁပာခဲ့သလို “အႏုနည္းနဲ႔ပဲ ဆြဲေဆာင္ ႃဖိဳခြဲ”သြားႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေအာင္ႃမင္ပါတယ္။

သူက လူေတြကို အသံုးခၽေနတာလား။ လူေတြက သူ႔ကိုအသံုးခၽေနတာလား။

ယူဂၽီလိုင္းကို ရန္သူသတင္းေပးေတြ ဝင္စီးခံခဲ့ရတဲ့အတြက္ ႁမိဳ႔ေပၚက အမာခံယူဂၽီေကာင္းေတြ အားလံုးနီးပါး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ ္ေတြ ကၽခဲ့ႂကတယ္။  ေတာထဲေမာင္းထုတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကိုခၽိဳႂကီး၊ ကိုေအာင္မင္းတို႔လို ယူဂၽီတခၽိဳ႔ ဘာမွမလုပ္ရေသးခင္ ေထာက္လွမ္း ေရးေတြအႁဖစ္ အခၽိန္ကိုက္ အသတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ရန္သူဆို တိုက္ရဲခိုက္ရဲသတ္ရဲႃပီး ေသလည္းေသရဲတဲ့ တိုေတာင္းတဲ့ ကာလ ေလးတခုအတြင္းမွာ အထက္ေအာက္အမိန္႔နာခံတတ္မွဳ႔ေတြနဲ႔ အင္နဲ႔အားနဲ႔ စနစ္တ ကၽ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေႁမာက္ပိုင္းေကၽာင္းသား တပ္အင္အား ႃဖိဳခြဲခံလိုက္ရတယ္။  ေတာနဲ႔ႃမို႔ႁပ ဆက္သြယ္တဲ့ လမ္းေႂကာင္း အႁဖတ္ခံလိုက္ရတယ္။

စစ္အစိုးရကေတာ့ အႁမတ္ေတြ အမၽားႂကီးရလိုက္တဲ့အႁပင္ အခုဆို  အတြင္းအႁပင္ ကြန္ယက္ႂကီးတခုသဖြယ္ အခၽိန္အခါအသင့္  ေအဘီဆန္႔ကၽင္ေရးအဖြဲ႔တခုကိုလည္း ေႁမာက္ပိုင္းလူသတ္မႈ႔ကို ေခါင္းတည္ထားရင္းက အမွန္တရားအတြက္ပဲ လုပ္ေနႂကသလို ဘာလိုလိုနဲ႔ စာနာသနားတတ္တဲ့ လူေတြရဲ႔ သေဘာသဘာဝကို အရယူႃပီး မသိလိုက္ မသိဘာသာနဲ႔ပဲ အဆင္သင့္ ေမြးထုတ္ေပး ႏိုင္ခဲ့ပါႃပီ။

တကယ္ပဲ အမွန္တရားအတြက္လား ။ ( အမွန္တရားအတြက္ပဲ ေသခၽာရင္ ဒီႁဖစ္စၪ္နဲ႔ ပတ္သက္ႃပီး အမွန္တကယ္လုပ္ခဲ့တာဝန္ရွိခဲ့ တဲ့ ကိုသန္းေဇာ္၊ ေဇာ္ေဇာ္မင္း၊ ေအာင္စိုးႁမင့္တို႔နဲ႔ အတူ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေလးတခု ႂကိဳးစားႂကည့္ေပးပါ့လား။ )

ဒါမွမဟုတ္ အမွန္တရားဘန္းႁပႃပီး ထိုးေကြၽးခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ထြန္းေအာင္ေကၽာ္ အပါအဝင္ အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ လူမွန္ရဲေဘာ္ေတြကို ႁပန္ခၽနင္းႃပီး အဖြဲ႔အစည္းသြားေနတဲ့ လမ္းေႂကာင္း တေလွၽာက္ အခြင့္ရရင္ရသလို ဒီကိစၥႂကီးတကိုင္ကိုင္လုပ္ႃပီး ႁခံဳခိုတိုက္ခိုက ္ႂကည္႔လိုက္ နည္းလမ္းအသစ္ရွာလိုက္ လုပ္ေနႂကေတာ့မွာလား။ ဘယ္အထိလွမ္းႂကမလဲ။

ကိုညီညီ ဆမားက တဖြဲ႔လံုးနဲ႔ ရွိသမွၽလူအားလံုးကို သိမ္းႂကံဳးေဆာ္လိုက္ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္က အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး လုပ္တဲ့သူပဲ ေႁပာလိုက္နဲ႔ ဘယ္သူက ဘယ္လို လူမၽိဳးပါဆိုတာ ေလ့လာအကဲခတ္ေနသူေတြအေနနဲ႔ ေပၚလြင္ထင္ရွားစြာ ရူ႔ႁမင္ႏိုင္ႂကေစရန္ အလို႔ဌာ အမာအေပၽာ့ အေပးအယူ အခၽိတ္အဆက္မိမိနဲ႔ ေကအိုင္ေအရဲ႔အထူးကယ္တင္ႁခင္း ခံခဲ့ရသူႏွစ္ၪီး ေကအိုင္ေအရဲ႔ေကာင္း ပံုေလးေတြကို စႃမဳပ္ႁပန္ႁပရင္း ႏွစ္ေယာက္သားတြဲႃပီး ကစားေနႂကပံုေလးကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ ကၽမတို႔ကို စစ္အစိုးရလိုပဲ ကေလးသာသာ သားသမီးအရြယ္ေလးေတြလို႔  သေဘာထားတဲ့  ကိုေမာင္ေမာင္ကေတာ့ လူႂကီးပီပီ တခၽက္ တခၽက္မွ ဝင္ေထာက္ ေပးတတ္တယ္။

နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ကို မဖမ္းဖို႔   ယူဂၽီအေနနဲ႔ ႁမိဳ႔ကေန ရာဇဒဏ္ေပးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ကိုညီညီဆမားကလည္း ေတာထဲမွာ ကိုယ့္ေရွ႔ မွာပဲ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ကို ဖမ္းခဲ့တဲ့အခၽိန္ တုန္းက ဘာသံမွမထြက္ပဲ ဘာေႂကာင့္မၽား လက္ပိုက္ ႂကည့္ေနခဲ့ပါလိမ့္။

ေကၽာင္းသားတပ္မွာ ရန္သူ႔သူလွၽိဳအႁဖစ္ ဖမ္းထားတဲ့သူကိုမွ ေကအိုင္ေအအရာရွိတေယာက္ နဲ႔ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္တို႔ အားတဲ့ အခၽိန္ အပၽင္းေႁပ အဂၤလိပ္စာသင္ဖို႔အတြက္  ကိုညီညီဆမားကို ေကအိုင္ေအက ေတာင္းယူခဲ့တာလို႔ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ ေရးထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကိုလည္း ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ အင္မတန္ကို အကၽိဳးအေႂကာင္း ဆီေလၽာ္တဲ့ အေႂကာင္းႁပခၽက ္ေလး ပါပဲ။ ႂကည့္ရတာ ေကအိုင္ေအမွာ ကိုညီညီဆမားေလာက္ အဂၤလိပ္စာ တတ္တဲ့သူ မရွိလို႔ပဲ ႁဖစ္ရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အဂၤလိပ္စာ သင္ဖို႔ အေရးတႂကီး လိုအပ္ခဲ့ပံုရတယ္။

ေစာင့္ႂကည့္ေနပါတယ္။ ကၽမလည္း ကၽမသမိုင္းကို ကၽမေရးေနသလို ရဲေဘာ္တို႔လည္း ကိုယ့္သမိုင္းကို္ ကိုယ္ေရးေနႂကတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ သတိမလွစ္ႂကဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။

ကၽမတို႔ရဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဖိုးေအႂကီးေတြေတာင္ ႁဖဴ ၊ နီ၊ ဝါ၊ ႁပာ အေရာင္စံုသြားေသးတာပဲ။ ဆင္းရဲဒုကၡခံခဲ့ႂကသမွၽ စြန္႔လြတ္ေပးဆပ္ခဲ့ သမွၽ  အသက္ေတြအမၽားႂကီးရင္း သြားခဲ့ႂကသမွၽ  တိုင္းႁပည္နဲ႔ႁပည္သူ မေကာင္းစားရပဲ  အရင္လုပ္ရမွာနဲ႔ ေနာက္လုပ္ရမွာ အဓိကနဲ႔သာမည မခြဲႁခားတတ္သ၍  ဘဝတူအခၽင္းခၽင္း မညီညြတ္သ၍ အုပ္ခၽဳပ္သူ လူတန္းစားေတြရဲ႔ မရိုးႏိုင္တဲ့လက္စြဲနည္း ေတြကို သိသိႂကီးနဲ႔ အိမ္ႂကက္ခၽင္း ခြပ္ေကာင္းေနႂကသ၍ ဖြင့္ဟခြင့္ရလာတဲ့ အခြင့္အေရးကို ဖိႏွိပ္သူကို သံႃပိဳင္ ဝိုင္းေအာ္ဖို႔ အသံုးႃပဳႂကရမဲ့အခၽိန္မွာ မလိုတမာစိတ္ေတြ ၊ ကိုယ္ခံရတာပဲ ကိုယ္သိေတာ့တဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံရသူ တိုက္ေဖာ္ တိုက္ဖက္ အခၽင္း ခၽင္း အႁပန္အလွန္ေအာ္လို႔ေကာင္းေနႂကသ၍ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရြာသူႂကီး အဆင့္ေလာက္နဲ႔ လူမိုက္အဌားခံ အရွဳပ္ထုပ္ေတြနဲ႔ အလုပ္ရႉပ္ အခၽိန္ကုန္ေနေအာင္ အသံုးခၽခံေနရလို႔ ခံေနရမွန္းမသိႂကသ၍ စစ္အစိုးရေကာင္းစားဖို႔ခၽည္း  ႁဖစ္သြားခဲ့ရတာ သံေဝဂရ စရာပါ။

ခြင့္လြတ္ပါ နစ္နာခဲ့ႂကရတဲ့ ရဲေဘာ္အေပါင္းတို႔။ ႁပည္သူဆိုတာ ကၽမတို႔ေကၽာင္းသား အားလံုးရဲ႔ မိဘေတြပါ။ ကၽမတို႔ေကၽာင္းသားအားလံုးရဲ႔ မိဘေတြႁဖစ္တဲ့ ႁပည္သူေတြနဲ႔ ကၽမတို႔မၽိဳးဆက္ေတြအတြက္  ကၽမတို႔ေကၽာင္းသားအားလံုး လိုလားေတာင့္တခဲ့ႂကတဲ့အရာကို မရေသးမခၽင္း ဘယ္သူ႔အတြက္မွ ကၽမ အမွၽမေဝႏိုင္ေသးပါ။

ဒီစနစ္ဆိုးႂကီးေအာက္မွာ ကၽမတို႔သိတာေရာ မသိတာေတြေရာ အမၽားႂကီးရွိခဲ့တဲ့ နစ္နာမႈ႔အေပါင္း သရဖူေဆာင္းခံခဲ့ရတဲ့ မိဘႁပည္သူေတြနဲ႔ စစ္အစိုးရရဲ႔အကၽၪ္းေထာင္တြင္း ေထာင္ႁပင္၊ ေတာထဲ ၊ နယ္စပ္မကၽန္ ကၽဆံုးသြားခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေသာ အညတရရဲေဘာ္ေတြ အားလံုး အားလံုး (တေယာက္မကၽန္)အတြက္ အမွၽမေဝႏိုင္ေသးသ၍-----။

“စစ္အစိုးရအခက္ ႁပည္သူ႔အတြက္” ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ကို ကိုင္ဆြဲ အတြင္းအႁပင္ အႏုအႂကမ္း စုဆံုညီညြတ္ေနႂကရမဲ့ ယခုလိုအခၽိန္ ကာလမၽိဳးမွာ မွားသည္ႁဖစ္ေစမွန္သည္ႁဖစ္ေစ နစ္နာခဲ့ရသူ ရဲေဘာ္ေတြ အားလံုးကို ႏွလံုးသားနဲ႔ကိုယ္ခၽင္းစာနားလည္ အသိအမွတ္ ႁပဳ ႏိုင္ေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရွိေနသ၍ --------။

ဘယ္လိုပဲႁဖစ္ႁဖစ္ “ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရးဆိုတာေလ အဲဒါငါလုပ္ထားတာ ငါသံေခၽာင္းကို ဝတၴဳတပုဒ္ေရးေပးလိုက္တာ”ဆိုတဲ့ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္အေနနဲ႔ ကိုယ္ခံခဲ့ရတဲ့အေႂကာင္း ေတြက ႁပည့္စံုတာထက္ ပိုေနႃပီမို႔ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တာပါဆိုတဲ့ ကိုသံေခၽာင္းကို ေရးေပးခဲ့ပါတယ္ ဆိုတဲ့ “ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရး” ဝတၴဳဇာတ္လမ္းေလးကို ဒီကိစၥကို ေလ့လာစမ္းစစ္ေနသူေတြ အားလံုး ပိုႃပီး အႁမင္ရွင္းသြားေစဖို႔ ကိုယ္မွားခဲ့ရင္လည္း ကိုယ္ခံရဲတယ္ဆိုတဲ့ အမွန္တရားကို တကယ္လိုလားတဲ့သတၲိမၽိဳးနဲ႔ ႁပန္လည္ေရးသား တင္ႁပေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ တင္ႁပေပးေစ လိုပါတယ္။ (ေမသႂကၤန္ဟိန္းေရးထားတဲ့စာထဲမွာ ေရလွိဳင္းစစ္ဆင္ေရးဆိုတာေလ ကၽမ ဘယ္လိုေတြ ဘယ္လိုေတြ လုပ္ႂကံေရးထားခဲ့တာဆိုတဲ့အေႂကာင္းေလးလည္း ပါမလာခဲ့လို႔ပါ။)

ဒါမွမဟုတ္ တာဝန္ရွိႂကတဲ့လူေတြအေနနဲ႔ အားလံုးမဟုတ္ေတာင္ နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ကို  စစ္ေဆးေမးႁမန္းထားတဲ့ ထြက္ဆိုခၽက္ဖိုင္တခုကိုေတာ့ မႁဖစ္မေန ထုတ္ေဖာ္တင္ႁပေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခၽင္ပါတယ္။

သက္ဆိုင္သူမၽားသို႔

ရဲေဘာ္ႂကီးၪီးေလးစိန္ရဲ႔သမီး မစန္းစန္းေအးက သူ႔အေဖဟာ “အပတ္စၪ္(၅)ဆႏၵႁပရာမွာ ပါဝင္ခဲ့ႁခင္း၊ ဗဟိုေကာ္မတ ႁဖစ္ေႁမာက္ ေရးအတြက္ ၪီးေဆာင္ခဲ့သူဟူေသာ စြပ္စြဲခၽက္မၽားႁဖင့္ မတရားဖမ္းစီး ႏွိပ္စက္ခံရမႈ႔ေႂကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္ဟု ေႁမာက္ပိုင္းႁပန ္ရဲေဘာ္မၽားမွသိရွိရသႁဖင့္ “လို႔ သတင္းေဆာင္းပါးတခုမွာ ပါရွိပါတယ္။ မစန္းစန္းေအးအေနနဲ႔ အဲဒီလိုေႁပာႁပခဲ့တဲ့  နာမည္ အတိအကၽ ကို ေကၽးဇူးႁပဳ၍ ေဖာ္ႁပေပးေစလိုပါတယ္။ အဲဒီစကားအတြက္ အဲဒီလို ေႁပာတဲ့သူ တာဝန္ယူဖို႔လိုပါမယ္။ (ဒါလည္း နန္းေအာင္ေထြးႂကည္ ရဲ႔ ေလသံပဲဆိုတာ သိေနေပမဲ့--။)

( ၉ )
  • Thiha Kyaw and 7 others like this.
  • Than Htut Swe ကၽမတို႔ရဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဖိုးေအႂကီးေတြေတာင္ ႁဖဴ ၊ နီ၊ ဝါ၊ ႁပာ အေရာင္စံုသြားေသးတာပဲ။ ဆင္းရဲဒုကၡခံခဲ့ႂကသမွၽ စြန္႔လြတ္ေပးဆပ္ခဲ့ သမွၽ အသက္ေတြအမၽားႂကီးရင္း သြားခဲ့ႂကသမွၽ တိုင္းႁပည္နဲ႔ႁပည္သူ မေကာင္းစားရပဲ အရင္လုပ္ရမွာနဲ႔ ေနာက္လုပ္ရမွာ အဓိကနဲ႔သာမည မခြဲႁခားတတ္သ၍ ဘဝတူအခၽင္းခၽင္း မညီညြတ္သ၍ အုပ္ခၽဳပ္သူ လူတန္းစားေတြရဲ႔ မရိုးႏိုင္တဲ့လက္စြဲနည္း ေတြကို သိသိႂကီးနဲ႔ အိမ္ႂကက္ခၽင္း ခြပ္ေကာင္းေနႂကသ၍ ဖြင့္ဟခြင့္ရလာတဲ့ အခြင့္အေရးကို ဖိႏွိပ္သူကို သံႃပိဳင္ ဝိုင္းေအာ္ဖို႔ အသံုးႃပဳႂကရမဲ့အခၽိန္မွာ မလိုတမာစိတ္ေတြ ၊ ကိုယ္ခံရတာပဲ ကိုယ္သိေတာ့တဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံရသူ တိုက္ေဖာ္ တိုက္ဖက္ အခၽင္း ခၽင္း အႁပန္အလွန္ေအာ္လို႔ေကာင္းေနႂကသ၍ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရြာသူႂကီး အဆင့္ေလာက္နဲ႔ လူမိုက္အဌားခံ အရွဳပ္ထုပ္ေတြနဲ႔ အလုပ္ရႉပ္ အခၽိန္ကုန္ေနေအာင္ အသံုးခၽခံေနရလို႔ ခံေနရမွန္းမသိႂကသ၍ စစ္အစိုးရေကာင္းစားဖို႔ခၽည္း ႁဖစ္သြားခဲ့ရတာ သံေဝဂရ စရာပါ။

Friday, February 1, 2013

ABSDF ဥကၠဌေဟာင္း ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ရဲ႕ ေတာင္ပိုင္းႏွင္႕ေျမာက္ပိုင္း ခရီး(၄)


by May Thingyan Hein on Friday, February 1, 2013 at 5:50am ·

အပိုင္း(၄)

အဲဒီတုန္းက နယ္စပ္မွာ ေက်ာင္းသားစခန္းေလးေတြခ်ည္းပဲ ၁၉ ခုေလာက္ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ အမွတ္မမွားရင္ေတာ႕ အဲလိုပဲ ေက်ာင္းသား စခန္းေတြေဆာက္ရင္း ေနရင္းနဲ႕ပဲ ၈၈ ႏို၀င္ဘာေလာက္မွာပဲ ပထမဆံုး ေက်ာင္းသားညီလာခံလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

 ဒါ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အေျမာ္အျမင္ၾကီးမားမႈေပါ႕ အဲဒီတုန္းက တိုင္းရင္းသား တပ္ေပါင္းစု ဆိုတာ ရွိတယ္။ အဲဒီမွာ NDF( National Democratic Front) က ကမကထလုပ္ၿပီးတယ္။ သူတုိ႕က ဒီအတုိင္းေနလို႕ေတာ႕ မျဖစ္ဘူး ေက်ာင္းသားေတြကိုေတာ႕ျဖင္႔ စုစည္းၿပီး စံုေပးလိုက္မွ ရမယ္ဆိုၿပီး သူတုိ႕ကစဥ္းစားတယ္။

ေက်ာင္းသားေတြကလည္း သူတို႕ဟာ သူတို႕အဖြဲ႔အစည္း ဖြဲ႕ခ်င္တာေပါ႕ေလ၊ က်ေနာ္တို႕မွာလည္း  သပိတ္အရွိန္က မကုန္ဘူး။ သပိတ္အရွိန္က မကုန္ဘူးဆိုတာက အစိုးရ ၃ ဆက္ကို ျဖဳတ္ခ်လာတာတို႕ဘာတုိ႕ေပါ႕ဗ်ာ။

အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသား အင္အားက ၂ ေသာင္းေလာက္ရွိတယ္။ ႏွစ္ေသာင္းဆိုတာက တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ အင္အားထက ္အမ်ားၾကီး သာတယ္။ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ကိုယ္႕အင္အားကလည္း မေသးလွတဲ႕ ဟာမ်ိဳးေပါ႕။ ေနာက္ ဗမာေတြလည္း ျဖစ္တယ္၊ အစိုး၇ကိုလည္း ျဖဳတ္ခ်လာၾကတာဆိုေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ၾကည္႔၇င္လည္း တမ်ိဳးေပါ႕။

အဲဒီမွာ သူတို႕အေမွ်ာ္အျမင္ရွိတာက က်ေနာ္တုိ႕ ေတြကို ခြဲျခားခြဲျခား မလုပ္လိုက္ဘဲနဲ႕ စုေပးဖို႕အတြက္ကိုသူတုိ႕က ၾကိဳးစားလိုက္တယ္။ ဒါကေတာ႕ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အေမွ်ာ္အျမင္ၾကီးမားမႈေပါ႕ ႏိုင္ငံေရး အကင္းပါးမႈလို႕ ေျပာရမွာပဲ။
အဲလိုစုစည္းေပးလိုက္တဲ႕အခါက်ေတာ႕ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္(ေျမာက္ပိုင္းတြင္ အသတ္ခံရေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္-မဟုတ္ပါ) တို႕ ဥကၠ႒ ျဖစ္တဲ႕ ပထမဆံုးေက်ာင္းသားညီလာခံ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႕တယ္။

အဲဒီတုန္းကလည္း ေက်ာင္းသား ညီလာခံမွာ ဗကသ ေတြ မကသ ေတြ ယကသေတြကလည္း အုပ္စုေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသားညီလာခံမွာ ဘယ္သူ ဗိုလ္လုပ္မလဲေပါ႕ဗ်ာ။ အဲလိုေတြျဖစ္ၾကရင္းနဲ႕ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္တို႕ၾကေတာ႕ ၾကားလူလို ျဖစ္ၿပီး ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္က ဥကၠ႒ ျဖစ္သြားတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္က ABSDF ဗဟိုေကာ္မတီမွာ စပ္စပ္ စပ္စပ္ အရွိေသးဘူး။ က်ေနာ္က နယ္စပ္စခန္းမွာပဲ ေနတယ္။ အဲဒီမွာ ေယဘူယ်ေျပာလို႕ရွိရင္ ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက နယ္စပ္ကိုလာမယ္ စစ္သင္တန္းတက္မယ္ ၿပီးရင္ လက္နက္ကိုင္ၿပီး အစိုးရကို ျပန္ခ်မယ္ဆိုတဲ႕ စိတ္ဓါတ္နဲ႕ လာခဲ႕ၾကေတာ႕ ေတာ္ရံုတန္ရံုက ပုဆိုး ၃ ထည္ အက်ီာၤ ၃ ထည္ အဲလိုမ်ိဳးနဲ႕ လာၾကတာမ်ိဳးပဲ မ်ားတယ္။ ေနာက္ က်ေနာ္တုိ႕ ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္မွ ေဆာင္းရာသီလည္း ေရာက္ေတာ႕ အေႏြးထည္တို႕ ဘာတုိ႕လည္း မရွိနဲ႕ ငွက္ဖ်ားေတြ ဘာေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ လူအုပ္ၾကီးကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ စားစရာနဲ႕ အေနအထိုင္ကလည္း ဆင္းရဲတယ္။

ႏိုင္ငံတကာက အေ၀းေရာက္ဗမာေတြ ကူတယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း ကူတယ္ဆိုေပမဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စားေသာက္ရမႈ အေျခအေနေတြက ေတာ္ေတာ္ကို ဆင္းရဲပါတယ္။ ေနာက္ လူအုပ္ၾကီးကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ခ်က္ေတာ႕လည္း မိုးျပဲဒယ္ၾကီးနဲ႕ ၁၀ အိုးေလာက္ခ်က္၊ ဟင္းကလည္း ပဲဟင္းေရက်ဲေပါ႕ဗ်ာ။ ဥပမာ သီေဘာပိုးစခန္းမွာဆိုရင္ မနက္ ၆နာရီကတည္းက တသုတ္ၿပီး တသုတ္ ထမင္းစားၾကတာ ေန႕လည္ ၁ ၂နာရီထိ မၿပီးဘူး။ ဒါမ်ိဳးေပါ႕ဗ်ာ။

ေနာက္ ဆန္ေတြသယ္လာတဲ႕ ဂုန္နီအိတ္ေတြကေတာ႕ က်ေနာ္တို႕က ေစာင္လုပ္ၿပီး အိပ္ေပါ႕။ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ဒီအတိုင္း အိပ္ၾကတယ္ဆိုေတာ႕ လူေတာ္ေတာ္မ်ားက တန္းညွိခံလိုက္ရသလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ေတာ္ ဘယ္လို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ိဳးပဲ ထိုင္ခဲ႕ ထိုင္ခဲ႕ ျမိဳ႕ေပၚမွာ ေဆး ဘယ္ေလာက္ ခ်ခ် ဘယ္ေလာက္ပဲ သံုးႏိုင္သံုးႏိုင္ ဒီမွာေတာ႕ အားလံုးက ေျမၾကီးေပၚမွာပဲ ဂံုနီအိတ္တထည္ဆီ ရမွာပဲ။ ဆန္ ၄ လံုးခြဲကို စားပဲ။ ပဲဟင္းေရ ဒီေလာက္ပဲ။ ငရုတ္သီး တေတာင္႔ပဲ ဆိုၿပီး အဲလို တန္းညွိလိုက္သလိုပဲ။ အဲလိုဆိုေတာ႕ ဘ၀ကို သိသြားတယ္။

သိသြားတယ္ဆိုတာကလည္း တကယ္ကိုပဲ မရွိျခင္း တရားဆိုတာကို ၾကံဳလိုက္ရတာကိုး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီ မသိျခင္းတရားနဲ႕ အခက္အခဲကို ဘာနဲ႕ ေက်ာ္ၾကသလဲဆိုေတာ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာကို စၿပီး စဥ္းစားျဖစ္ၾကတာပဲ။ ဒီအသိနဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ၾကမလဲဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ABSDF ဆုိၿပီး ျဖစ္လာတယ္။

ABSDF စျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းေတာ႕လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္မယ္ ဘာညာ ဘာညာ ဆိုၿပီးေတာ႕ျဖစ္ၾကတယ္၊ ရန္ေတြျဖစ္ၾကတယ္ ဆိုေပမဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕မွာ အခက္အခဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္။ အဲဒီအခက္အခဲေတြကို ငါတို႕ ဘာလုပ္ၾကသလဲဆိုတဲ႕ အသိနဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို တည္ေဆာက္လာရင္းနဲ႕ပဲ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ႕ၾကတယ္။

က်ေနာ္တုိ႕ ABSDF ဆုိတာက အဖြဲ႕အစည္းၾကီးကေန ေတာခိုလာတာ မဟုတ္ဘူး။ နယ္အသီးသီးက ေရာက္လာတဲ႕ သူေတြအားလံုးကို အဖြဲ႕အစည္းလုပ္ရတာ။ ေျပာရရင္ေတာ႕ ဗိုလ္မွ ဗိုလ္ေတြခ်ည္းပဲေလ ဥကၠ႒ ဆိုတဲ႕ေနရာကေလ်ာ႕တဲ႕သူက တေယာက္မွ မပါဘူး။ ေနာက္ နယ္သားေတြ မ်ားတယ္။ နယ္သားေတြက ရိုးတယ္။ စခန္းထဲမွာ တဲေဆာက္ စခန္းေဆာက္ အပင္စိုက္ ဆန္အိတ္သယ္ဆုိတဲ႕ အလုပ္ၾကမ္းေတြကို သူတို႕ အကုန္လုပ္တတ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႕က သူတို႕ဆီကေန ျပန္သင္ရတယ္။ သူတို႕က စရိုက္ၾကမ္းတယ္။

အဲဒီမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၿပီးေတာ႕မွ ပြားတတ္တဲ႕ ျမိဳ႕သားေက်ာင္းသားနဲ႕ နယ္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ၾကားက အထာမက်မႈေလးေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႕ျမိဳ႕ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ေတာထဲေရာက္တာေတာင္မွ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဖြင္႔ဖို႕ ၾကိဳးစားေနၾကတာေလ။ေတာထဲ႕ လူေတြကေတာ႕ အခ်ိန္ရတာနဲ႕ ဖားရွာ ငါးရွာ သူတုိ႕က အဲလိုမ်ိဳး။ အဲလို ဖားရွာ ငါးရွာေတြကို ျမိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြကေန ၿပီးေတာ႕ စကားလံုးၾကီးေတြနဲ႕ အႏိုင္က်င္႔ၿပီးေတာ႕ မင္းက ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ေပါ႕ အဲလိုမ်ိဳးေတြကလည္း ရွိတယ္။

အဲဒါေတြကို က်ေနာ္တို႕က သင္တန္းေတြနဲ႕ျဖတ္သန္းလိုက္ရတယ္၊ သင္တန္းဆိုတာကေတာ႕စစ္သင္တန္းပဲေပါ႕ ဒါေပမဲ႕ လူေတြကို ပံုဆန္တူတူျဖစ္ေအာင္ တန္းညွိလိုက္ရတယ္။ တေျပးတည္းျဖစ္ေတာ႕ မင္းလည္း ဒီ၀တ္စံုပဲ မင္းလည္း ၀ါက်ည္ေတာက္ပဲ ရတယ္။ မင္းလည္း ဒီထမင္းလည္း စားရမယ္ ဆိုၿပီးေတာ႕ ပံုဆန္သြင္းလိုက္ရတယ္။

အဲဒီမွာက်ေနာ္က စစ္တပ္အေၾကာင္းကို ပိုၿပီး နားလည္သေဘာေပါက္သြားတယ္။ စစ္တပ္ထဲမွာ အမိန္႕ကို ဘာျဖစ္လုိ႕ ေၾကာက္ေနရသလဲ ဆိုတာကို က်ေနာ္က အဲဒီမွာမွ ပိုနားလည္သြားတာ။ သူ႕ဖိနပ္ထဲကို ၀င္စီးၾကည္႔လိုက္ရမွ သိတာေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။

စကားဆက္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ABSDF ပထမ ညီလာခံကေန စလိုက္တဲ႕ ျမိဳ႕သားေတြနဲ႕ နယ္သားေတြနဲ႕ အဲဒီလို မေျပလည္ မႈေတြနဲ႕ အုပ္စု အကြဲအျပဲေတြ ကိစၥေတြကို ABSDF က ေတာက္ေလွ်ာက္အေမြခံရတာေပါ႕။

က်ေနာ္တို႕ အေစာပိုင္း ကာလေတြက ၾကမ္းတယ္။ ေနာက္တခုက ဗဟိုေကာ္မတီလို႕ ဆိုတာက အားလံုးကို စုစည္းတဲ႕ ဆံုခ်က္ၾကားထဲမွာကိုပဲ၊ အုပ္စု အသီးသီးကို ဆက္စပ္ထားတဲ႕ ပံုဆန္မ်ိဳးထဲမွာပဲ က်ေနာ္တို႕ ဆီမွာ ရွိတဲ႕ စခန္းေတြဆိုတာက က်ေနာ္တုိ႕ အုပ္ခ်ဳပ္လို႕မရဘူး။ အစိုးရကေန ရပ္ကြက္ေတြထိ အုပ္ခ်ဳပ္လို႕ရသလို က်ေနာ္တို႕က အုပ္ခ်ဳပ္လို႕ မရဘူး။
ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ႕ စခန္းေတြက သူ႕ဟာသူ ရွာစားတယ္၊ သူ႕မဟာမိတ္နဲ႕ သူ႕လုပ္ငန္း အစီစဥ္နဲ႕ သူရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ဗဟိုေကာ္မတီက ဘာလုပ္ရလဲဆိုေတာ႕ အစည္းေ၀းေခၚတာမ်ိဳးလုပ္ရတယ္၊ မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရး လုပ္ရတယ္။ အဲဒီေလာက္ပဲ ရွိတယ္။

အဲေတာ႕ က်ေနာ္တို႕မွာ ေက်ာင္းသား စခန္းက ၁၉ ခုရွိတယ္၊ ABSDF က ပထမဆံုး ေက်ာင္းသားညီလာခံေခၚေတာ႕ စခန္းေတြက ကိုယ္စားလွယ္ေတြကိုေခၚတယ္။ ေခၚၿပီးေတာ႕မွ ဖြဲ႕လိုက္ၾကတာေပါ႕။ က်ေနာ္တို႕ ဘုရားသံုးဆူ စခန္းကလည္း ကိုယ္စားလွယ္ေတြ လႊတ္တယ္ေလ။

အဲဒီတုန္းက ဘုရားသံုးဆူ စခန္းက ဥကၠ႒က ကိုတင္စိုးေနာင္ေပါ႕။၈၈ မွာလုပ္ခဲ႕တဲ႕ ပထမဆံုး ညီလာခံမွာေတာ႕ ကိုတင္စိုးေနာင္တို႕ပဲ သြားတယ္ေလ။ သြားၿပီးေတာ႕သိပ္မၾကာဘူး ABSDF ဗဟိုက မတည္မျငိမ္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီတုန္းက ဗကသက လာတဲ႕ ၀င္းမိုး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦးေပါ႕၊ ေအာင္ႏိုင္ဆိုတာ အခု VOA မွာ ဒါရိုက္တာ ျဖစ္ေနတဲ႕ ကိုသန္းလြင္ထြန္းေပါ႕။  သူတို႕ေတြနဲ႕ ဗဟိုေကာ္မတီထဲမွာ ရွိေနတဲ႕သူေတြနဲ႕ အဆင္မေျပ ျဖစ္ၾကတာ။

အဲတုန္းကလည္း ျဖစ္လာတဲ႕ ေနာက္ျပႆနာ တခုက ဘာလဲဆိုေတာ႕ ေတာထဲမွာပဲ ေနမယ္ဆိုတဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြရယ္ ျမိဳ႕ေပၚႏိုင္ငံေရး လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ႕ အယူအဆေတြၾကားထဲမွာလည္း ပဋိပကၡေတြျဖစ္တာ ရွိတယ္။ အဲဒီမွာပဲ အေရးေပၚ ညီလာခံ ထပ္ေခၚရတယ္။ အဲလို အေရးေပၚ ညီလာခံေခၚေတာ႕ က်ေနာ္႕ကို ကိုတင္စိုးေနာင္က စခန္းကေန လွမ္းေခၚတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလည္း က်ေနာ္က စခန္းထဲမွာ စီမံခန္႕ခြဲေရး ကိစၥေတြကို လုပ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လွမ္းေခၚတယ္၊ ေျပာခ်င္တာက ဘာလဲဆိုေတာ႕ အဲဒီတုန္းကလည္း ကိုယ္႔စခန္းကိုယ္ ကိုယ္တည္ေဆာက္ေနရတဲ႕ ခါက်ေတာ႕ အားလံုးက ကိုယ္႕အလွဴရွင္နဲ႕ကိုယ္၊ ကိုယ္႕စခန္း တိုးတက္ေရးပဲ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြလည္း ရွိတယ္။

 က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ မဟာမိတ္ေတြကလည္း ကိုႏိုင္ေအာင္တုိ႕သြားဖို႕သင္႔တယ္လို႕ ေျပာလာတာလည္း ရွိတယ္။ ဗဟိုမွာ စီမံခန္႕ခြဲေရး ကိစၥေတြကို ပိုၿပိး အားေကာင္းေအာင္ လုပ္သင္႔တယ္ေပါ႕ ကိုယ္႕စခန္းကိစၥပဲ ကိုယ္လုပ္ေနလို႕မရဘူးလို႕ ေျပာလာတာေတြလည္း ရွိတယ္။အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္ သြားတယ္။

အဲဒီ ၁၉၈၉ အေရးေပၚ ညီလာခံမွာ ဗဟိုေကာ္မတီမွာ ဒုဥကၠ႒ အေနနဲ႕ တာ၀န္ေပးတယ္။

ေရွ႕ဆက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။

ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)
ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္၊ ဓါတ္ပံု- ေက်ာ္ဇင္မန္း(ျမစ္မခ)
13Unlike ·  · 
  • You and 2 others like this.
  • Zaw Ye ( ယကသေတြကလည္း အုပ္စုေတြနဲ႕ ) မဟုတ္ပါ ရကသ ပါ ရန္ကုန္ခရုိင္ေက်ာင္းသား သမဂ ပါ

ABSDF ဥကၠ႒ေဟာင္း ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ရဲ႕ ေတာင္ပိုင္းႏွင္႕ ေျမာက္ပိုင္း ခရီး(၃)


by May Thingyan Hein on Monday, January 28, 2013 at 4:48am ·

ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)

အပိုင္း(၃)
က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တဲ႕ အစိုးရ ဆရာ၀န္လည္း မလုပ္လိုက္ရပါဘူး။ က်ံဳဒိုးမွာ ေဆးခန္းေလး ဖြင္႔ေနရင္းနဲ႕႔ပဲ ၈၈ အေရးအခင္းၾကံဳၿပီး ေတာထဲေရာက္သြားတယ္လို႕ ေျပာရမွာပဲဗ်။

အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ေတာ႕ ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတုန္းကလည္း ႏိုင္ငံေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပိီး ယူဂ်ီလႈပ္ရွားမႈေတြ ဘာေတြလည္း မရွိပါဘူး။ ျဖစ္ေနတဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို သာမန္လူတေယာက္အေနနဲ႕ကိုယ္႕ဘ၀နဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီးေတာ႕  မေက်နပ္စိတ္နဲ႕ လူငယ္သူပုန္စိတ္ေလး ရွိေနရံုေလာက္ပါပဲ။

ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္ က်ံဳဒိုးေရာက္တဲ႕အခါမွာေတာ႕ မြန္နဲ႕ကရင္အစပ္ေပါ႕၊ အဲဒီ ဟိုဘက္ကမ္းမွာ ကမ္းနီဆိုတဲ႕ ရြာရွိတယ္။ အဲဒီကမ္းနီဆိုတဲ႕ ရြာမွာ မၾကာေသးခင္ကမွ လြတ္လာတဲ႕ ႏိုင္ယကၡဆိုတဲ႕ လူရွိတယ္ သူက အဲဒီမွာ ေက်ာင္းဆရာလုပ္တယ္။ သူကလည္း ေက်ာင္းဆရာ၊ က်ေနာ္ကလည္း ဆရာ၀န္အေနနဲ႕ ေရာက္သြားေတာ႕လူငယ္ခ်င္းလည္း ျဖစ္ေတာ႕ ခင္ၾကတာေပါ႕။ ေတာ္လွန္ေရး စာေပေတြဘာေတြလည္း ဖတ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ႕ နယ္စပ္က အေျခအေနေတြ ဘာေတြကိုလည္း သိေနတယ္ေပါ႕။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္႕သူငယ္ခ်င္း သန္းေ႒းဦးကို ေခၚၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္က သူ႕ကို ကမ္းနီမွာ ေဆးခန္းဖြင္႔ေပးတယ္။
အဲဒီဘက္အျခမ္းေတြမွာ ေမွာင္ခိုစီးပြားေရး ရွိေနေပမဲ႕ ဆရာ၀န္ရွားပါးတယ္။ က်ေနာ္လည္း က်ေနာ္က႕ သူငယ္ခ်င္းကို ေဆးခန္းဖြင္႔ေပးတယ္ဆိုတာကလည္း ေဆးဆိုရင္လည္း က်ေနာ္က ေဆးဆိုင္မွာ အေၾကြးယူၿပီးေတာ႕ ဖြင္႔ၾကတာေပါ႕၊ က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ္႕သူငယ္ခ်င္းရယ္ ကိုယကၡရယ္ေပါ႕။ သူက ပန္းခ်ီေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းတယ္၊ ကဗ်ာလည္း ေကာင္းတယ္၊ က်ေနာ္႕ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ႏိုင္ငံေရး စကားနဲ႕ ေျပာရင္ လက္၀ဲဆန္တယ္ေပါ႕ဗ်ာ။

အဲလိုနဲ႕ ၈၈ တကယ္ျဖစ္တဲ႕အခါက်ေတာ႕ အဲဒီေခတ္က လူငယ္စိတ္နဲ႕ပဲ ငါတုိ႕ဘ၀ အနာဂတ္ကို အေျပာင္းအလဲ လုပ္ဖို႕  လမ္းတခု ပြင္႔လာၿပီလို႕ ခံစားလိုက္ရတယ္။ ငါတုိ႕ မေက်နပ္ေနတဲ႕ ဒီစနစ္တခုကို ေဖာက္ထြက္ႏို္င္ဖို႕ အခြင္႔အလန္းရၿပီလို႕ အဲလို စိတ္ထဲမွာ ထင္လိုက္တယ္။

ဒီမိုကေရစီဆိုလို႕ရွိရင္လည္း အဲဒီတုန္းက ၾကားရတာေပါ႕ အဲဒီမတိုင္ခင္တုန္းကေတာ႕ ဘာမွ မသိပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အမ်ားျပည္သူပိုင္တဲ႕ ဟာ…ဆိုေတာ႕ ရင္ကိုသြားထိတယ္။ ေသခ်ာသိလွတယ္လို႕လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ႕ အတိအက်ေသခ်ာတာက ငါတို႕ လိုက္ေမ်ာေနရတာကေန ေျပာင္းလဲဖို႕ ငါတို႕ အခြင္႔အေရး ရၿပီ ငါတို႕ အနာဂတ္ကို ငါတို႕ ဖန္တီးလို႕ရၿပီ ဆုိတာနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ လုပ္ၾကတာပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလည္း တခုထူးျခားတာက  ၈၈မွာလည္း က်ေနာ္တုိ႕ ေနတဲ႕ က်ံဳဒိုးတို႕ ဘာတို႕မွာ ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူး၊ စီးပြားေရးနယ္လို ျဖစ္ေနေတာ႕သိပ္လည္း မျဖစ္ၾကပါဘူး။ က်ေနာ္ကလည္း ဆရာ၀န္ေပါက္စ လူငယ္အုပ္စုေတြနဲ႕လည္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိေတာ႕ က်ေနာ္႕ကို ဟာ…ဆရာ သူမ်ားေတြလည္း ခ်ကုန္ၾကၿပီ က်ေနာ္တုိ႕လည္း လုပ္မယ္ေလေပါ႕။ အဲဒီမွာ သူမ်ားလည္း လုပ္ရင္ ငါတို႕လည္း လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ပဲ လုပ္ခဲ႕ၾကတာပါ။

က်ေနာ္တုိ႕ လူငယ္ေတြကလည္း လႈပ္စိလႈပ္စိေလးေတြျဖစ္ေနၾကေတာ႕ တပ္ရင္းမွဴး ဗမွဴးလွသန္းက ေခၚၿပီး ေဆြးေႏြးတယ္။ တကယ္ေတာ႕ ဗမွဴးလွသန္းက က်ေနာ္တို႕နဲ႕ ေဆြမ်ိဳးမကင္းဘူး။  သူက စခန္းထဲေခၚၿပီးေတာ႕ ဘယ္လိုလဲ ၊ဘာလဲေပါ႕ ၊ ဆႏၵျပဖို႕ အစီစဥ္ ရွိလားေပါ႕၊ က်ေနာ္ကလည္း ရွိတယ္ေပါ႕။  သူကလည္း မလုပ္ၾကဖို႕ နားခ်တာေပါ႕ ။ ဒီဘက္က ကရင္သူပုန္နဲ႕လည္း နီးတယ္ေပါ႕ ၿပီးေတာ႕ KUN ကလည္း ခဏခဏ၀င္ပစ္ေနတဲ႕ ေနရာေပါ႕။ ကမ္နီဆိုတာက မြန္ဘက္ျခမ္္းေပါ႕ ေခ်ာင္းေလးပဲ ျခားတာကိုး။

က်ေနာ္က ေျပာျပတယ္ က်ေနာ္႕စိတ္ က်ေနာ္႕သေဘာကေတာ႕ တတိုင္းျပည္လံုးျဖစ္ေနတာဆိုေတာ႕ လုပ္သင္႕တယ္လို႕ ထင္တယ္။ ေနာက္ က်ေနာ္ကတိ တခုေတာ႕ ေပးမယ္လို႕ ဖ်က္ဆီးတဲ႕ ကိစၥကိုေတာ႕က်ေနာ္ မၾကိဳက္ဘူး။ လုပ္ျဖစ္လုိ႕ ရွိရင္လည္း စည္းကမ္းရွိရွိနဲ႕ပဲ လုပ္မယ္လို႕ လုပ္ျဖစ္ရင္လို႕ ေျပာခဲ႕တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ႕ သူပုန္ေတြနဲ႕ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ႕လည္း မလုပ္ဘူးလို႕ သူ႕ကို ကတိေပးခဲ႕တယ္။ အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္႕ကို တညနဲ႕ ျပန္လႊတ္လို္က္တယ္။

အဲဒီမွာ ၾသဂုတ္လ လလည္ပိုင္းေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ အဲဒီအခ်ိန္မွ သပိတ္စျဖစ္တယ္ က်ံဳဒိုးမွာ။ ျဖစ္ေတာ႕လည္းဗ်ာ မ်က္ႏွာပူစရာက က်ေနာ္ေနတဲ႕ အိမ္က ပါတီေကာင္စီအိမ္။ ေဆးခန္းကဖြင္႔ ညဆိုရင္ အဲဒီအိမ္မွာ ထမင္းစား။သပိတ္ျဖစ္ေတာ႕လည္း အဲဒီအိမ္ေရွ႕ကေန ဘယ္ေန႕ဘယ္ရက္မွာ ႏႈတ္ထြက္ၾကပါ ဘာညာ ေအာ္ရတာေပါ႕ဗ်ာ။ အဲဒီပါတီေကာင္စီကလည္း သေဘာေကာင္းပါတယ္ ဦးပြတဲ႕။ သူကလည္း က်ေနာ္႕ကို လာေျပာတယ္ က်ေနာ္ ေန႕လည္ကပဲ ႏႈတ္ထြက္စာ သြားတင္လိုက္ပါတယ္ေပါ႕ဗ်ာ။ အဲလိုမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္လာတယ္။

က်ေနာ္က ေတာခိုမယ္ဆိုတဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕လည္း ေတာထဲေရာက္ခဲ႕တာ မဟုတ္ဘူး။အဲဒီတုန္းက ျမိဳ႕ေတြမွာ သပိတ္ေကာ္မတီေတြက အစစအရာရာအကုန္ေပါ႕ဗ်ာ၊ လုပ္ရတယ္။ လံုျခံဳေရးကစ ၊ အခြန္ကိစၥအဆံုးေပါ႕ဗ်ာ။ အဲဒီတုန္းက ဆန္က ျပတ္သြားတယ္။ ဆန္ျပတ္သြားေတာ႕ က်ေနာ္က ေမာ္လျမိဳင္မွာ ဆန္တက္၀ယ္တယ္။

ဆန္တက္၀ယ္ရင္းနဲ႕ ကိုယကၡရဲ႕ အဆက္အသြယ္နဲ႕ပဲ နယ္စပ္မွာ ေရာက္ေနတဲ႕ အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ေရွ႕ဆက္လွမ္းဖို႕ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးဖို႕အတြက္ လိုက္ပို႕ေပးမယ္ ဆိုတာနဲ႕က်ေနာ္တုိ႕ကလည္း စိတ္၀င္စားတယ္ေပါ႕။ ေနာက္ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတာကလည္း နယ္စပ္မွာ တပ္ေတြက ရုတ္ေနၿပီ စစ္ကားေတြ သြားေနၿပီေပါ၊ အာဏာသိမ္းဖို႕ ျပင္ဆင္ေနၿပီဆိုတာ ျမင္ေနရတယ္။ အဲေတာ႕ အာဏာသိမ္းရင္ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တို႕ မသိဘူး။

အဲေတာ႕ တခုခုေတာ႕ အၾကံဥာဏ္ယူမယ္ တိုင္ပင္မယ္ ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ ထြက္ခဲ႕တာ။
မွတ္မွတ္ရရ စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္ေန႕ေပါ႕၊ ျမိဳ႕မွာ ဆန္ေတြဘာေတြ ၀ယ္ၿပီး ကားေတြနဲ႕တင္ပို႕ၿပီးေတာ႕မွ ထြက္တာ။ ထြက္တုန္းကေတာ႕ ၂ ရက္ ၃ ရက္ပဲၾကာမယ္ေပါ႕။ အဲဒီလို စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္ေန႕ကတည္းက ထြက္လိုက္တာ ဘုရားသံုးဆူကို စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႕မွပဲ ေရာက္ေတာ႕တယ္။

ဘာေၾကာင္႕အဲလို ၾကာလဲဆိုေတာ႕ လမ္းမွာ မြန္နဲ႕ ကရင္နဲ႕တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ၾကတယ္၊ က်ေနာ္က မြန္နဲ႕သြားတာဆိုေတာ႕ လမ္းမွာ တိုက္ပြဲေတြ ေရွာင္သြားရတယ္။ အဲလို သြားေနရင္းနဲ႕ပဲ လမ္းမွာပဲျမိဳ႕ေပၚမွာ အာဏာသိမ္းၿပီ ဆိုတဲ႕သတင္းၾကားရတယ္။ အဲလို အာဏာသိမ္းတာနဲ႕ တနသာၤရီဘက္က ေက်ာင္းသားေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ ေရာက္လာၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ သပိတ္စခန္းကလည္း ျဖိဳခြဲခံလုိက္ရၿပီ၊ အဲဒီက ေက်ာင္းသားေတြလည္း တက္လာၾကတယ္။ က်ေနာ္လည္း ျပန္လို႕မရေတာ႕ဘူး။
အဲဒီမွာ လက္ေတြ႕ၾကံဳတာက ဘာလဲဆိုေတာ႕ ေတာထဲမွာလည္း အကုန္လံုး စားစရာမရွိ၊ က်န္းမာေရး ေစာင္႕ေရွာက္မႈလည္း မရွိဆိုေတာ႕ အဲဒါေတြကို ေလွ်ာက္လုပ္ရင္းနဲ႕      ေတာက္ေလွ်ာက္ ေတာထဲႏိုင္ငံေရးထဲ ေရာက္လာခဲ႕တာေပါ႕၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဘက္ အရမ္းျပင္းထန္လို႕လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ႏို္င္ငံေရးကို အရမ္းယံုၾကည္လို႕ဆိုတာထက္ ဘ၀နဲ႕ယွဥ္သိတဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိေလးေပါ႕ေနာ္ အဲဒီကေနစျဖစ္ခဲ႕တာ။

ေတာထဲေရာက္တဲ႕အခါက်ေတာ႕ အားလံုးက သပိတ္စခန္းေတြ သပိတ္စခန္းေတြကေန အုပ္စုလိုက္ လာၾကတာ။ က်ေနာ္က တေယာက္တည္းပဲ။ က်ေနာ႕ သပိတ္စခန္းက ေကာင္ေလးေတြက ဟိုဘက္ ကရင္စခန္းေရာက္သြားတာကိုး။

ဟိုမွာ ေတာထဲေရာက္ၿပီးေတာ႕ ငွက္ဖ်ားျဖစ္ၾကတာကိုး၊ က်ေနာ္က ဆရာ၀န္လည္းျဖစ္ေတာ႕ စီမံခန္႕ခြဲေရးအေတြ႕အၾကံဳလည္း အနည္းအက်ဥ္းရွိတယ္၊ အဂၤလိပ္စာေလးလည္း မေတာက္တေခါက္ေျပာတာေလးေတြ ရွိေတာ႕ နယ္စပ္ေရာက္ေတာ႕ နယ္ကေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ကိုးစားမႈ ရတာေပါ႕။ အဲေတာ႕ က်ေနာ္ေနာက္ၿပီး အျမဲတမ္းေျပာတာရွိတယ္ က်ေနာ္ဥကၠ႒ ျဖစ္လာတာ ေဆးကုၿပီးေတာ႕ျဖစ္လာတာလို႕ ေျပာတာေပါ႕။

ဟိုေရာက္ေတာ႕လည္း က်ေနာ္တို႕က စခန္းေလး ေထာင္တယ္၊ ေနာက္ က်န္းမာေရး ေစာင္႕ေရွာက္မႈ ကိစၥေတြ ေနာက္ၿပီးေတာ႕ စား၀တ္ေနေရးကိစၥေတြကို စီမံခန္႕ခြဲေပးရတာေပါ႕ဗ်ာ။

အဲဒီတုန္းက နယ္စပ္မွာ ေတာခိုတာက အမ်ားစုက နယ္ေတြကလိုျဖစ္တယ္၊ သူတုိ႕က ၇ြာလိုက္ထြက္လာၾကတာ၊ မုဒံုဆို မုဒံု၊ ေမာ္လျမိဳင္ဆို ေမာ္လျမိဳင္၊ သံျဖဴဇရပ္ဆိုရင္ သံျဖဴဇရပ္ အားလံုးက ၾကည္႔လိုက္လို႕ရွိရင္ ဥကၠ႒၊  ဒုဥကၠ႒အဲလိုေတြနဲ႕ ေနာက္လိုက္ေတြေပါ႕။ ေနာက္နယ္ေတြရဲ႕ သေဘာသဘာ၀က အုပ္စု အားျပိဳင္မႈ ေတြရွိၾကတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ႕ တေယာက္တည္းဆိုေတာ႕ ဘယ္အုပ္စုမွလဲ မရွိေတာ႕ၾကားထဲမွာ ထိန္းရင္း ညွိဳရင္းေပါ႕ဗ်ာ။ စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကိစၥေတြ ၀င္လုပ္ေပးရင္းနဲ႕ အခု သမၼတအၾကံေပးလုပ္ေနတဲ႕ ကိုေဇာ္ဦးေပါ႕၊ သူနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕က စခန္းတခုတည္းကိုး အဲဒီတုန္းက သူက ဥကၠ႒၊ က်ေနာ္က ဒု ဥကၠ႒ေပါ႕။

အဲဒီတုန္းက အဲလိုနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေရာက္သြားၾကတဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြက ထိုင္းနယ္စပ္ကို ေရာက္တာ ရွိတယ္။ တရုတ္နယ္စပ္ဘက္ ေရာက္သြားတာ ရွိတယ္။ ကခ်င္ဘက္ေရာက္သြားတာ ရွိတယ္။ ရွမ္းဘက္ေရာက္သြားတာရွိတယ္၊ ရခိုင္ဘက္ေရာက္သြားတာ ရွိတယ္၊ ဘဂၤါလားေဒ႕ရွ္ဘက္ေရာက္သြားတာ ရွိတယ္။ အဲေတာ႕ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာင္းသား စခန္းက စုစုေပါင္း စခန္း ၁၉ ခုေလာက္ရွိတယ္။ နယ္စပ္ စခန္းေလးေတြ လုပ္ေနၾကတာေပါ႕။

အဲဒီတုန္းကေတာ႕ နာမည္ၾကီးေတြလို႕ ေျပာရင္ေတာ႕ ကိုေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ေပါ႕၊ သူက ၈၈ မတိုင္ခင္ကတည္းက ထြက္သြားလိုက္တာဆိုေတာ႕ ေက်ာင္းသားေတြက ေတာခို္တဲ႕အခါမွာ ကိုေမာင္ေမာင္ေက်ာ္႕ ေနာက္ဆိုၿပီးေတာ႕ လိုက္တဲ႕ သူက မ်ားတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ႕ ကိုေမာင္ေမာင္ေက်ာ္႕ေနာက္ဆိုၿပီး လိုက္လာၾကတာပဲ။

အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ႕ ကရင္မွာဆိုရင္လည္း သူ႕တပ္မ နယ္ေျမအသီးသီး ရွိတယ္။ မြန္ဘက္မွာဆိုရင္လည္း မြန္ေပါ႕ဗ်ာ၊ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္တုိ႕က စဥ္းစားေနရတာက က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ ဘုရားသံုးဆူ ဆိုတာကလည္း မြန္နဲ႕ ကရင္နဲ႕ အၾကီးအက်ယ္ ခ်ထားတဲ႕ ေနရာေပါ႕။ က်ေနာ္တို႕ ေရာက္သြားေတာ႕လည္း လံုး၀ မီးေလာင္ျပင္၊ မိုင္းေတြလည္း ျပည္႔ေနတာပါ။  ရြာသားေတြလည္း မရွိဘူး။ လူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ေသၾကတယ္။ဘယ္သူမွ မရွိေတာ႕ က်ေနာ္တို႕က အဲဒီမွာ ၀င္ၿပီးေတာ႕ရြာသားေတြ စိုက္ထားတဲ႕ ေရႊဖရံုသီးတုိ႕ ေက်ာက္ဖရံုသီးတုိ႕ကစၿပီး စားေသာက္ၾကတယ္။
အဲဒီလိုပဲ မြန္ဘက္ကိုလည္း ေက်ာင္းသား ေရာက္တယ္ ကရင္ဘက္ကိုလည္း ေက်ာင္းသားေတြ ေရာက္ၾကတယ္။

ေရွ႕ဆက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။
ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)

14Unlike ·  · 
  • You and 4 others like this.
  • Kyaw Mar Lar ခုုခ်ိိန္အထိေတာ့သူေျပာတဲ့သူ ့အေၾကာင္းကဘာမွမဟုတ္ေသးဘူးေနာ္