သို ့ဖိုးခြားေလး…
..မွ ဖိုးခြားငယ္
ဖိုးခြားေလး…ဟုတ္တယ္မင္းေလးဟာငါ ရဲ့သား..ဖိုးခြားငယ္ရဲ ့သားမို ့မင္းဟာဖိုးခြားေလးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မင္းရဲ ့နံမည္အရင္းျဖစ္လာမလားေတာ့ ပါးပါးမသိေသးဘူး..။ မင္းဟာ ပါးပါးရဲ ့ဖိုးခြားျဖစ္လာမွာေတာ့ေသ ခ်ာတယ္။ ခုေလေလာဆယ္ေတာ့ မင္းကိုမင္းဖိုးခြားေလးလို ့သိထားကြာ။ ဖိုးခြားေလးက ပါးပါးကိုမေတြ ့ဘူးေသးေပမယ့္ ပါးပါးကမင္းကို အာထရာေဆာင္းဆိုတဲ ့ကြန္ျပဴတာဓာတ္မွန္သားေပၚကေနေတာ ့ ေတြ ့ဖူးၿပီ။
..မွ ဖိုးခြားငယ္
ဖိုးခြားေလး…ဟုတ္တယ္မင္းေလးဟာငါ
အမယ္မင္းကလဲ ငါ့လိုလူေခ်ာေလးပါလားေပါ့…ဟဲဟဲ. .သားအဖခ်င္းပဲကြာေနာ္..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ.. မင္းေလးက အာဖရိကလူသားလိုပဲမဲမဲ..တရုပ္ၾကီ းလို ျဖဴျဖဴ…ဥေရာပသားလို ျဖဴနီစပ္..ေတာင္အေမရိကသာ းလိုပဲညိဳညိဳ အပါးဖိုးခြားငယ္ရဲ ့သားကေတာ့ ပါးပါးအိမက္ထဲမွာ လမင္းတရာၾကီးလို ၀င္းပေနတယ္ကြ။
အဲ..မင္းေမြးလာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မိဘတို ့ထံုးစံအတိုင္း ေခ်ာ့ေတးေတြ၊ အိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္ေတြေျပာရေတာ့ မယ္ဆိုေတာ့ ပါးပါးေခါင္းေျခာက္ေနမိတယ္ကြ။ မင္းပါးပါးေတာသားၾကီးက စီကာပတ္ကံုးေရးထားတဲ့ တေထာင့္တညပံုျပင္ေတြလည္းမသိဘူး။ ပါးပါးလည္းငယ္ငယ္တံုးက နားမေထာင္ခဲ့ရဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ ပါးပါးက မင္းကိုေလကန္ဖို ့အတြက္ အၾကံအဖန္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ကြ။ ငါကမင္းကိုခ်စ္တာကိုး.။ ဒါနဲ ့ပဲ အၾကံတခုေဖ်ာက္ကနဲ စိတ္ထဲေရာက္ခဲ့တယ္။ မင္းေလးကိုေျပာဖို ့တေထာင္နဲ ့တညမကတဲ ့ပါးပါး ကိုယ္တိုင္တကယ္ၾကံဳရတဲ့ ပံုျပင္ေလးေတြကို စတင္ေရးခ်စုစည္းလိုက္မိေတာ့တာပဲ ဖိုးခြားေလးေရ။
ဟိုး…ရွစ္ရွစ္တုန္းကေပါ့ကြာ…အဲ. .မင္းငါ့ကိုစကားမပီဘူးလို ့အျပစ္တင္မေစာနဲ ့အံုး...ပါးပါးက ဗမာမဟုတ္ ေပမဲ့ ေရွးေရွးဆိုတာကိုေတာ့ပီေအာင္ေျပ ာတတ္တယ္။ ပါးပါးရဲ ့ပံုျပင္က ၁၉၈၈ခုနစ္မွာစခဲ့တာမို ဟုိးရွစ္ရွစ္ တံုးကေပါ့လုို ့သံုးလိုက္တာ..ေပါက္တယ္ေနာ္။ ပါးပါးတို ့တိုင္းျပည္မွာလူေတြအမ်ားၾကီးလမ ္းေပၚထြက္ၿပီးဆ ႏၵျပတယ္လို ့ေခၚတဲ့ အစိုးရလို ့ေခၚတဲ့ ေရေပၚစီလူတန္းစားေတြကို ဆန္ ့က်င္တဲ့ဟာၾကီးျဖစ္ခဲ့တယ္..ဆႏၵျ ပ တယ္ဆိုတာဘာလဲဟုတ္လား.။ ေအး မင္းေမြးၿပီးႏို ့ႏို ့စို ့တဲ့အခါသိလိမ့္မယ္သားေလး။ မင္းဆာတဲ့အခါ မင္းေမေမကို မင္းအသံၿပဲနဲ ့ေအာ္ၿပီးမ်က္ရည္တၿဖိဳင္ၿဖိဳင္န ဲ ့ေတာင္းလိမ့္မယ္။ဆာရင္ငတ္ရင္ ေတာင္းဆိုတ ယ္ေလ..ခုေတာ့အဲလိုပဲသိထားပါဖိုး ခြားရယ္၊
အဲဒါေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ မင္းပါးပါးက ဟိုးေတာနက္ၾကီးထဲေရာက္သြားတာေပါ ့ကြာ။ အဲဒီမွာပါးပါးက ေရေပၚစီ ေတြ၀ါဒျဖန္ ့တဲ့ ပါပီမလုိဇတ္ကားထဲက လူဆိုးၾကီးျဖစ္ဖို ့စစ္သင္တန္းတက္တယ္ကြ။ အဲဒီဇတ္လမ္းကိုလဲ မင္းၾကည့္ခြင့္ရရင္ေတာ့ မင္းကံေပါ့ကြာ။ သင္တန္းတက္ေတာ့ ပါးပါးတို ့ကသင္တန္းတန္းလ်ား..ပါးပါးတို ့ အေခၚ ဘားတိုက္ေပါ့ကြာ။အဲဒီမွာေနရတယ္။ ပါးပါးတို ့နင္းခဲေတြ ျမဴမွုန္ေတြၾကားမွာ ဆင္းဆင္းရဲရဲပင္ပင္ ပန္းပန္းသင္တန္း တက္ရတာဆိုေတာ့ အရမ္းေမာၿပီး ညအိပ္ခ်ိန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ အဲ့ဒီဘားတိုက္ထဲမွာ ဆင္ လာနင္းေတာင္ မသိေလာက္ေအာင္အိပ္ေမာက်တာေပါ့။ တခ်ိဳ ့မ်ားဆို ပါးစပ္သေဘာၤၾကီး ေတြေမာင္း တာ..အသံစံုတီး၀ိုင္းလို ပဲ။
အဲလိုပါးပါးတို ့ေမာပန္းလို ့အိပ္ေနခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးလွလွေလး..ပါးပါးထင္တာ ေျပာတာေနာ္..မျမင္ဖူးပါဘူး၊
သူကပါးပါးတို ့အတြက္သီခ်င္းလာလာဆိုေပးေလ့ရွိတ ယ္။သူက ကခ်င္ဘာသာနဲ ့ဆိုေတာ့ဘာဆိုမွန္းလည္း သိဘူးေလ။ ေမာပန္းတဲ့ပါးပါးတို ့အတြက္ေတာ့ ညအိပ္၀င္ေတးပဲေပါ့ကြာ။ ဒါေပမယ့္ သီခ်င္းမၾကိဳက္ တဲ ့ပါး ပါးတို ့သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ ့က သူ ့သီခ်င္းသံကို မၾကားခ်င္ၾကဖူးကြ။ မၾကားခ်င္တဲ့အျပင္ သူ ့သီခ်င္းလာဆိုရင္ မအိပ္ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး။ အကုန္ႏိုးလာၾကေတာ့။ သူေၾကာင့္လဲအိပ္ေရးပ်က္ခဲ့ၾကဘူး တယ္။ သူကသေဘာ အရမ္းေကာင္းတယ္လို ့ယူဆရတယ္။ ညညကိုသီခ်င္းလာဆိုတဲ့အျပင္ တခ်ိဳ ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုလာႏွိပ္ေပးတယ္ကြ။ ဘယ္ေလာက္ဇိမ္က်သလဲေနာ္။ အဲ့ဒီေကာင္ေတြကလည္းလူမိုက္ပါဖို းခြားရာ။ သူ မ်ားအခမဲ့သီခ်င္းဆိုလာႏွိပ္ေပးတ ာကို ၿငိမ္ၿငိမ္မခံတတ္ဘူးကြ။ထထေအာ္တယ ္။ ယားလို ့လားမသိဘူး။ ပါးပါးကေတာ့ကံဆိုးလို ့လား သူကပဲမ်က္နာလိုက္တာလားမသိဘူး ပါးပါးကိုတခါမွလာမႏွိပ္ေပးဘူး။
တေန ့ၾကေတာ့ ပါးပါးတို ့သူ ့ကိုမျမင္ဖူးေပမယ့္ သူ ့နံမည္နဲ ့သူဘယ္သူဆိုတာကို သူ ့သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း ေတြေျပာျပလို ့သိခြင့္ရလိုက္တယ္။ သူ ့နံမည္က ဆိုင္းရာလို ့ေခၚတယ္တဲ့။ သူကပါးပါးတို ့သင္တန္းဘား တိုက္ရဲ ့မလွမ္းမကမ္းက ေတာင္ကုန္းေလးတခုေပၚမွာေနတယ္။ အဲ့ဒီေတာင္ကုန္းေလးကိုေတာင္ ဆိုင္းရာ ကုန္း..ကခ်င္လို ေတာ့ Seng Ra Kaung လို ့ေခၚတယ္..သူကအပိုင္စိုးေနထိုင္တ ာကိုး။ အဲဒါနဲ ့ေနာက္ၿပီး သူက ေန ့လည္ဆိုတေနကုန္အိပ္ေနၿပီး ညညက်မွပါးပါးတို ့ဘားတိုက္နားလာလာၿပီး သီခ်င္းဆို တယ္.ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ႏွိပ္နယ္ျပဳစုေပးတယ္။သေဘာေကာင္း တယ္ေနာ္။
ပါးပါးတို ့ကလည္း အဲေလာက္သိယံုတင္မရဘူးကြ။ curious မ်ားတယ္..စပ္စုတယ္ေပါ့ကြာ။ skeptical လိ့ေခၚတဲ ့သူမ်ားေျပာတိုင္းမယံုတတ္တာလဲပါ တာေပါ့။ သူ ့အေၾကာင္းပိုသိခ်င္လို ့ထပ္စပ္စုေတာ့ ထပ္သိ ရတယ္ဖိုးခြားေရ။ မိဘဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ရင္ေသြးငယ္ေလးေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ ့ေခ်ာက္မထားရ ဘူးတဲ ့။ အေၾကာက္တရားနဲ ့မပဲ့ျပင္ရဘူးတဲ့။ ေၾကာက္စိတ္ေတြကိုေမြးျမဴေပးလိုက ္သလိုျဖစ္သြားတယ္တဲ့။ ပါးပါး ကမင္းကို ေၾကာက္ေအာင္ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ပါးပါးက မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ပံုျပင္ေျပာေ နတာ။ ဆိုင္း ရာက သူေနတဲ့၀န္းက်င္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြရဲ ့သတင္းေတြကို သူတို ့နဲ ့မသင့္ျမတ္တဲ့၀န္းက်င္ တခု ဆီကို သတင္းေတြေပးေပးေနလို ့ဆိုၿပီး သူ ့အသိုင္းအ၀ိုင္းကစိတ္ဆိုးၿပီး သူ ့ကို ဘ၀ေျပာင္းေပးခဲ့တယ္ လို ့သိလိုက္ရတယ္။
သူ ့ကိုသူေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ကလက္မခံႏ ိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ သူေနတဲ့အဲဒီကုန္းေလးမွာပဲ ဘ၀ေျပာင္း ေခ်ာ့ သိပ္အိပ္ေစခဲ့တာတဲ့။ သူ ့ခမ်ာ တေနကုန္အိပ္အိပ္ေနရေတာ့ ပ်င္းတယ္နဲ ့တူရွာတယ္ကြာ။ ညညဆိုထြက္ ထြက္လာၿပီး ပါးပါးတို ့ဘားတိုက္မွာသီခ်င္းလာဆို..လာၿပ ီးႏွိပ္နယ္ေပးတာေပါ့။ ဘယ္သူကပဲသူ ့သီခ်င္းကို ၾကိဳက္ၾကိဳက္မၾကိဳက္ၾကိဳက္..သူက ေတာ့ ညညတိုင္း ဆိုက္ဆိုက္ေရာက္လာၿပီး..ဆိုၿမဲဆ ိုဆဲ..ငိုၿမဲငိုဆဲေပါ့ ဖိုးခြားေလးရယ္…..ဟင္…မင္းအိပ္ေ တာင္ေပ်ာ္ေနၿပီ..ေခြးမသား..အဲဟု တ္ဘူး..ငါ့သား..ငါ့သား၊
(၁၉၈၈ခုနစ္ ေက်ာင္းသားတပ္ေတာ္သားျဖစ္ရန္အတြ က္ သင္တန္းတက္ခ်ိန္မွာ သူရဲေျခာက္ပါတယ္ဆိုတဲ ့ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ၊ မဒကတ (မပ) အပတ္စဥ္(၁)ရဲေဘာ္မ်ားသို ့အမွတ္တရ….ေနာက္ၿပီးေတာ့ သတိတရ)
အဲ..မင္းေမြးလာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မိဘတို ့ထံုးစံအတိုင္း ေခ်ာ့ေတးေတြ၊ အိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္ေတြေျပာရေတာ့ မယ္ဆိုေတာ့ ပါးပါးေခါင္းေျခာက္ေနမိတယ္ကြ။ မင္းပါးပါးေတာသားၾကီးက စီကာပတ္ကံုးေရးထားတဲ့ တေထာင့္တညပံုျပင္ေတြလည္းမသိဘူး။
ဟိုး…ရွစ္ရွစ္တုန္းကေပါ့ကြာ…အဲ.
အဲဒါေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ မင္းပါးပါးက ဟိုးေတာနက္ၾကီးထဲေရာက္သြားတာေပါ
အဲလိုပါးပါးတို ့ေမာပန္းလို ့အိပ္ေနခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးလွလွေလး..ပါးပါးထင္တာ
သူကပါးပါးတို ့အတြက္သီခ်င္းလာလာဆိုေပးေလ့ရွိတ
တေန ့ၾကေတာ့ ပါးပါးတို ့သူ ့ကိုမျမင္ဖူးေပမယ့္ သူ ့နံမည္နဲ ့သူဘယ္သူဆိုတာကို သူ ့သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း ေတြေျပာျပလို ့သိခြင့္ရလိုက္တယ္။ သူ ့နံမည္က ဆိုင္းရာလို ့ေခၚတယ္တဲ့။ သူကပါးပါးတို ့သင္တန္းဘား တိုက္ရဲ ့မလွမ္းမကမ္းက ေတာင္ကုန္းေလးတခုေပၚမွာေနတယ္။ အဲ့ဒီေတာင္ကုန္းေလးကိုေတာင္ ဆိုင္းရာ ကုန္း..ကခ်င္လို ေတာ့ Seng Ra Kaung လို ့ေခၚတယ္..သူကအပိုင္စိုးေနထိုင္တ
ပါးပါးတို ့ကလည္း အဲေလာက္သိယံုတင္မရဘူးကြ။ curious မ်ားတယ္..စပ္စုတယ္ေပါ့ကြာ။ skeptical လိ့ေခၚတဲ ့သူမ်ားေျပာတိုင္းမယံုတတ္တာလဲပါ
သူ ့ကိုသူေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ကလက္မခံႏ
(၁၉၈၈ခုနစ္ ေက်ာင္းသားတပ္ေတာ္သားျဖစ္ရန္အတြ
No comments:
Post a Comment